بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

روایتی عاشقانه از فوتبال و خاطرات؛ جام جهانی و تولد شاهکار مستقل اکوادور در دنیای گیم

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : سه شنبه 6 خرداد 1404 | 16:04

Despelote یک بازی مستقل و روایی از کشور اکوادور است که کودکی، فوتبال و خاطرات یک نسل را در قالب اثری هنری و بازی‌گونه به تصویر می‌کشد.

Despelote یک بازی مستقل و روایی از کشور اکوادور است که کودکی، فوتبال و خاطرات یک نسل را در قالب اثری هنری و بازی‌گونه به تصویر می‌کشد.

طرفداری | در سال ۲۰۰۱، تیم ملی فوتبال اکوادور برای نخستین بار در تاریخ خود به جام جهانی صعود کرد؛ اتفاقی تاریخی که تأثیری عمیق بر زندگی بسیاری از مردم، به‌ویژه کودکان آن زمان گذاشت. بازی Despelote با الهام از همین رویداد و خاطرات دوران کودکی “جولیان کوردرو”، یکی از سازندگان بازی، ساخته شده و اخیراً عرضه‌ی جهانی آن در پلتفرم‌هایی همچون استیم، پلی‌استیشن و ایکس‌باکس آغاز شده است. منتقدان آن را اثری منحصر به‌فرد دانسته‌اند که مرز میان خاطره، مستند، بازی و هنر را در هم می‌شکند.

در جهانی که اغلب بازی‌ها بر رقابت و خشونت تمرکز دارند، Despelote با یک نگاه لطیف، شاعرانه و بسیار شخصی به سراغ کودکی در اکوادور رفته است. این بازی که توسط جولیان کوردرو و سباستین والبوئنا ساخته شده، یک روایت نیمه‌مستند از خاطرات دوران کودکی کوردرو در شهر کیتو، همزمان با صعود تاریخی تیم ملی اکوادور به جام جهانی ۲۰۰۲ است.

در Despelote شما در نقش «جولیان»، یک کودک ۸ ساله، به گشت‌وگذار در خانه، مدرسه و پارک محلی می‌پردازید؛ توپ بازی می‌کنید، در عروسی‌ها بادکنک به سقف می‌زنید، با خواهر خود قایم‌باشک بازی می‌کنید، و صدای گفت‌و‌گوی بزرگترها درباره اوضاع کشور و فوتبال را می‌شنوید. بازی با دیدی کودکانه اما با جزییات احساسی دقیق، لحظاتی از خاطرات یک نسل را زنده می‌کند.

بازی despelote

در پس‌زمینه این ماجراها، تب و تاب صعود تیم ملی اکوادور به جام جهانی در تمام شهر موج می‌زند. تلویزیون‌ها مسابقات را پخش می‌کنند، بزرگترها درباره ترکیب تیم و نتیجه بازی‌ها صحبت می‌کنند، و کودکان با توپ‌های پلاستیکی در کوچه‌ها فوتبال بازی می‌کنند.

سیستم کنترل توپ در بازی ساده اما فوق‌العاده روان طراحی شده است. بازیکن می‌تواند بدون نیاز به دکمه‌های پیچیده، حس واقعی «توپ بازی کردن» را تجربه کند. حتی بازی‌ای درون بازی با نام Tino Tini’s Soccer 99 نیز وجود دارد که خود یادآور بازی‌های کلاسیک فوتبال کنسولی است.

گرافیک بازی ترکیبی از مدل‌های سه‌بعدی ساده و فیگورهای کارتونی سیاه‌وسفید است که یادآور ذهنیت یک کودک در برابر دنیای بزرگسالان است. صداگذاری محیط نیز با ظرافت، حس حضور در کیتوِ ۲۰۰۱ را به مخاطب منتقل می‌کند.

جالب‌تر آن‌که، بازی گاهی به سبک سینمایی پرش زمانی دارد و حتی دیوار چهارم را می‌شکند تا مخاطب را با روند ساخت بازی نیز آشنا کند؛ تجربه‌ای فراتر از صرفاً یک بازی، و نزدیک به مستندی از خاطرات انسانی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *