خاطرات فوتبالی با روژه میلا؛ پادشاه پرچم کرنر، شیر پیر کامرون، ستاره جام جهانی ۱۹۹۰ و مهاجم سابق موناکو

طرفداری | روژه میلا (Roger Milla) زاده ۲۰ می ۱۹۵۲ در شهر یائونده کامرون است. او در پست مهاجم نوک بازی می‌کرد. نام ثبت‌شده روژه میلا در گذرنامه و گواهی تولد، «آلبرت راجر میلر» است زیرا کارمندان ثبت احوال، هنگام تولد روژه، نامش را به اشتباه ثبت کردند. پدر و مادر روژه قصد داشتند تا نام خانوادگی عموی روژه یعنی «میلا» را بر روی فرزندشان بگذارند اما این نام، «میلر» ثبت شد. پدر روژه، از کارمندان راه‌آهن بود و توانست تا رفاه متوسط و قابل قبولی را برای فرزندش فراهم کند. روژه از کودکی به فوتبال علاقه داشت و در جاده‌های خاکی یائونده با پرتغال یا قوطی حلبی، فوتبال بازی می‌کرد. او از ۱۳ سالگی فوتبالش را در تیم‌های پایه باشگاهی به نام اکلیر دوالا شروع کرد و با درخشش خود، خانواده‌اش را مجاب کرد تا از او در ورزش مورد علاقه‌اش حمایت کنند. میلا در ۱۵ سالگی به تیم بزرگسالان اکلیر دوالا رسید و در سطح دوم فوتبال کامرون به میدان رفت. او چهار سال در این باشگاه حضور داشت و در سال ۱۹۶۸، به همراه باشگاهش راهی لیگ برتر کامرون شد. او در دو فصل حضورش در بالاترین سطح فوتبال کامرون، آمارهای ۲۸ بازی، یک گل و ۲۹ بازی و پنج گل را ثبت کرد.

میلا در سال ۱۹۷۰ به تیم دیگری از لیگ برتر کامرون به نام لئوپولد دوالا پیوست تا به بهترین فرم فوتبالی‌اش در این باشگاه برسد. او در چهار فصل حضورش در این باشگاه به آمارهای ۲۹ بازی و ۲۵ گل در فصل ۷۱-۱۹۷۰، ۳۰ بازی و ۲۰ گل در فصل ۷۲-۱۹۷۱، ۲۸ بازی و ۱۹ گل در فصل ۷۳-۱۹۷۲، ۳۰ بازی و ۲۵ گل در فصل ۷۴-۱۹۷۳ رسید. سه قهرمانی در لیگ کامرون، دستاورد این بازیکن در دوران حضورش در لئوپلد بود. او سپس راهی تونر یائونده شد و در سه فصل به آمارهای ۲۹ بازی و ۲۳ گل در فصل ۷۵-۱۹۷۴، ۲۸ بازی و ۲۶ گل در فصل ۷۶-۱۹۷۵ و ۳۰ بازی و ۲۰ گل در فصل ۷۷-۱۹۷۶ رسید. یک قهرمانی در جام حذفی و جام برندگان آفریقا، به همراه توپ طلای آفریقا در سال ۱۹۷۶، دستاوردهای میلا در دوران حضورش این باشگاه بود. پس از قهرمانی قاره‌ای، میلا مورد توجه باشگاه‌های فوتبال فرانسه قرار گرفت و در سال ۱۹۷۷ با والنسین قرارداد بست. او پس از یک فصل نیمکت‌نشینی، در فصل ۷۹-۱۹۷۸، بازیکن فیکس تیمش در لیگ برتر فرانسه شد و با بریس برابر نیس و باستیا، به همراه گلزنی برابر لیل و پاریس اف‌سی، آمار ۲۹ بازی و هفت گل را به ثبت رساند.

این بازیکن در سال ۱۹۷۹ راهی موناکو شد تا حضور در یکی از باشگاه‌های مهم فرانسه را تجربه کند. میلا به همراه موناکو به قهرمانی جام حذفی رسید و در راه این مهم، سه گل در دو مرحله نخست، به ثمر رساند. او به آمار ۲۷ بازی و پنج گل رسید و برابر لانس و المپیک لیون گلزنی کرد. مصدومیت‌ها و حضور به عنوان بازیکن تعویضی، باعث شد تا میلا، موناکو را در سال ۱۹۸۰ ترک کند. قهرمانی در جام حذفی، این بار با درخشش میلا به ثبت رسید. او در این جام، پس از ثبت هفت گل که شامل گلزنی به تیم سابق یعنی موناکو می‌شد، باستیا را به فینال جام حذفی رساند و در دیدار برابر سن اتین، گل پیروزی‌بخش تیمش را به ثمر رساند. آمار نخستین فصل میلا در باستیا، ۳۹ بازی و ۱۷ گل بود. او سه فصل دیگر در باستیا حضور داشت و به آمارهای ۳۳ بازی و ۱۴ گل در فصل ۸۲-۱۹۸۱، ۳۱ بازی و ۱۴ گل در فصل ۸۳-۱۹۸۲ و ۳۴ بازی و شش گل در فصل ۸۴-۱۹۸۳ رسید. میلا در دوران حضورش در باستیا، موفق به بازی در جام برندگان اروپا شد و به سه گل در این تورنمنت رسید.

این بازیکن پس از پایان ماجراجویی در باستیا، به سن اتین که به لیگ سطح دوم فرانسه سقوط کرده بود، پیوست تا این باشگاه را در بازگشت به لیگ برتر همراهی کند. میلا به آمارهای ۳۹ بازی و ۲۳ گل در فصل ۸۵-۱۹۸۴ و ۳۱ بازی و ۱۱ گل در فصل ۸۶-۱۹۸۵ رسید تا پس از دو فصل، سن اتین را به بالاترین سطح فوتبال، بازگرداند. او سپس راهی دیگر باشگاه سطح دوم فرانسه یعنی مونت پولیه شد و با ۱۹ گل در ۳۵ بازی، تیمش را به لیگ برتر رساند. او دو فصل بعدی خود را به همراه مونت پولیه در لیگ برتر فرانسه سپری کرد و به آمارهای ۳۷ بازی و ۱۶ گل در فصل ۸۸-۱۹۸۷ و ۳۳ بازی و هفت گل در فصل ۸۹-۱۹۸۸ رسید. میلا به همراه این باشگاه، سهمیه جام یوفا را به دست آورد و در دو بازی این تورنمنت، بازی کرد. میلا پس از پایان کارش در مونت پولیه به تیم سن پیروا، باشگاه واقع در مستعمره فرانسه در اقیانوس هند یعنی رئونیون، پیوست و دو فصل در این باشگاه حضور داشت. او سپس به کامرون بازگشت و در چهار فصل بازی برای تونر یائونده، ۸۹ گل در ۱۱۶ بازی را ثبت کرد. آخرین ماجراجویی‌های میلا در فوتبال، بازی در دو باشگاه اندونزیایی بود. او در ابتدا راهی پلیتا جایا (۲۳ بازی و ۲۳ گل) و سپس پوترا ساماریندا (۱۲ بازی و ۱۸ گل) شد و در سال ۱۹۹۶، با ۴۴ سال سن، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

نخستین بازی ملی میلا برای تیم ملی کامرون در سال ۱۹۷۳ برابر تیم ملی زئیر به ثبت رسید. او پس از حضور در سه بازی کشورش در جام ملت‌های ۱۹۸۲ آفریقا، مسافر جام جهانی همین سال شد. یک گل مردود برابر پرو، به همراه پاس گل برابر ایتالیا، از مهم‌ترین لحظات میلا در نخستین جام جهانی‌اش بود. او در ادامه مسافر المپیک ۱۹۸۴ شد تا در سه بازی خود در این تورنمنت، زننده یک گل برابر یوگسلاوی باشد. در جام ملت‌های ۱۹۸۴ بود که کامرون با یک گل و یک پاس گل از میلا و حضور کامل این بازیکن در مسابقات جام، قهرمان آفریقا شد. میلا و کامرون در جام ملت‌های ۱۹۸۶ به نایب قهرمانی و در جام ملت‌های ۱۹۸۸، به دومین قهرمانی مشترک خود رسیدند. میلا در جام ملت‌های ۱۹۸۶، پس از ثبت چهار گل، عنوان آقای گلی تورنمنت را به دست آورد. او پنالتی خود در دیدار فینال برابر مصر را به گل تبدیل کرد اما نتوانست کشورش را به قهرمانی این جام برساند. دو گل و پاس گل پیروزی‌بخش کامرون در فینال جام ۱۹۸۸، این بازیکن را به دومین آقای گلی‌اش در آفریقا رساند.

در سال ۱۹۸۸ بود که میلا تصمیم گرفت تا در ۳۶ سالگی، از تیم ملی کشورش خداحافظی کند اما یک تماس تلفنی از سوی رئیس جمهور وقت کامرون، این خداحافظی را بی‌اعتبار کرد. میلا در سال ۱۹۹۰ به بازی‌های ملی بازگشت و پس از نیمکت‌نشینی در جام ملت‌های این سال، مسافر جام جهانی ۱۹۹۰ شد. او در ۳۸ سالگی، ستاره تیمش در جام جهانی شد و با بریس در بازی‌های کشورش برابر رومانی در مرحله گروهی و کلمبیا در مرحله یک‌هشتم نهایی، نقش مهمی در صعود کامرون به یک‌چهارم نهایی جام جهانی داشت. شگفتی‌سازی کامرون در جام جهانی که منجر به تقویت روحیه کشورهای آفریقایی در برابر اروپایی‌ها شد، او را به یکی از بازیکنان الهام‌بخش قاره آفریقا و برترین فوتبالیست سال این قاره تبدیل کرد. او در دو بازی جام جهانی ۱۹۹۴ نیز حضور داشت تا بازی پایانی کشورش در این جام، آخرین بازی ملی‌اش نیز باشد. میلا در آخرین بازی ملی خود برابر روسیه که با شکست ۱-۶ همراه بود، یک گل زد و به ماجراجویی ملی خود پایان داد. آمار نهایی میلا در تیم ملی کامرون، ۴۱ بازی ملی، ۲۰ گل و شش پاس گل بود. از جمله خاطرات فوتبالی‌ها با میلا، شادی گل‌های خاص او بود. میلا پس از گلزنی در هر بازی، با رقصی کامرونی به نام «ماکوسا»، به سمت پرچم کرنر می‌دوید تا به همین دلیل، به «پادشاه پرچم کرنر» ملقب شود. او دستی بر موسیقی نیز داشته و در سال ۱۹۹۱، پس از تولد دخترش، آهنگی را با نام «سندی» منتشر کرد.

از سری خاطرات فوتبالی

مانوئل آلمونیا؛ رقیب جدی لمن در آرسنال و سنگربان سابق اوساسونا، آلباسته و واتفورد

فرناندو کاسرس، مدافع سابق تیم ملی آرژانتین؛ از حمله مسلحانه و شکستگی جمجمه تا مرگ مشکوک همسر

فابین بارتز؛ طاس ملکوتی فرانسه، سنگربان مهیج منچستر یونایتد و راننده فراری