آشنایی با مانفرد هوبرل، قویترین مرد اروپا در سالهای ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴؛ همشهری آرنولد با بازویی ۶۰ سانتیمتری
مانفرد هوبرل، یکی از قویترین مردان جهان است که با دور بازویی ۶۶ سانتیمتری، بزرگترین عضلات بازو را در میان بدنسازان جهانی داراست. او سابقه هفت قهرمانی متوالی در مسابقات قویترین مرد اتریش و دو قهرمانی در مسابقات قویترین مرد اروپا را داشته و در سال ۱۹۹۴، برنده مسابقه قویترین مرد روی کره زمین شده است.
طرفداری | مانفرد هوبرل (Manfred Hoeberl) زاده ۱۲ می ۱۹۶۴ در شهر گراتز اتریش است. او فعالیت ورزشی خود را از سن ۱۸ سالگی در یک باشگاه بدنسازی آغاز کرد. این مرد ۱۹۳ سانتیمتری در همان ابتدای شروع بدنسازی متوجه رشد بسیار زیاد عضلاتش شد. هوبرل که همشهری آرنولد شوارتزنگر، مرد محبوب بدنسازی اتریش بود، پس از افزایش حجم عضلاتش تصمیم به حضور در حرفه دیگری به جز بدنسازی گرفت. او راهی مسابقات قهرمانی قدرت جهان شد تا با عضلات قدرتمندش در مسابقات قویترین مردان جهان شرکت کند. او در نخستین دوره مسابقات قویترین مرد اتریش شرکت کرد و با قهرمانی در این مسابقات، ماجراجویی خود را آغاز کرد.
وقتی برای نخستین بار بدنسازی را شروع کردم، نمیدانستم که تا کجا پیش خواهم رفت. بازوهای بزرگ من در ابتدا یک نقطه ضعف برای من بود زیرا برای مسابقات بدنسازی نیاز به بدنی متقارنتر بود. من نیز برای بزرگی بازوهایم برنامهریزی نکرده بودم اما دیر یا زود متوجه شدم که بازوهای بزرگ میتواند به ابزاری برای حضور در ورزشی دیگر تبدیل شود.
هوبرل تا سال ۱۹۹۶ به هفت قهرمانی متوالی در مسابقات قویترین مرد اتریش رسید. نخستین رقابت جهانی مانفرد در قویترین مرد جهان ۱۹۹۱ صورت پذیرفت؛ جایی که این غول اتریشی با ثبت امتیاز ۲۲.۵، رتبه هشتم این مسابقات را به دست آورد. مسابقات مایتیمن ۱۹۹۲، آوردگاه بعدی هوبرل بود که با رتبه پنجم او همراه بود. سال ۱۹۹۳، شروع درخشش هوبرل در مسابقات قهرمانی اروپایی و جهانی بود. او در این سال به قهرمانی قویترین مرد اروپا، قهرمانی قدرت عضله اروپا و جهان، رتبه سوم هرکولهای اروپا و رتبه چهارم مایتیمن رسید. از دیگر تجربیات این سال هوبرل، رتبه چهارم قویترین مرد جهان با ۴۱.۵ امتیاز بود.
ادامه فعالیت این مرد قدرتمند اتریشی در مسابقات پاورلیفتینگ، پس از قهرمانی قویترین مرد اروپای ۲۰۰۴، با رتبه نخست قویترین مرد روی زمین ادامه یافت. قویترین مرد جهان در این سال، صحنهای برای بهترین عملکرد هوبرل در این مسابقات بود. او پس از کسب ۱۴ امتیاز در مرحله گروهی با رقبایی از هلند، مجارستان و کانادا به فینال قویترین مردان جهان صعود کرد تا با کسب ۴۹.۵ امتیاز و فقط با یک امتیاز اختلاف نسبت به رقیب ایسلندی خود، عنوان قویترین مرد جهان را از دست بدهد. مانفرد تا سال ۱۹۹۷ در مسابقات مختلف مرتبط با پاورلیفتینگ شرکت کرد و از این سال به بعد، دیگر در مسابقه دیگری حضور پیدا نکرد.
دوران اوج هوبرل در مسابقات قویترین مردان، به دلیل یک تصادف در سال ۱۹۹۴ دچار اختلالاتی شد. او در این سال پس از درخشش در مسابقات قویترین مرد جهان، دچار یک تصادف شدید رانندگی شد؛ این تصادف به قدری مهیب بود که هوبرل اذعان داشت به طور تصادفی زنده مانده است. شکستن دست، پا و سایر نقاط هوبرل، او را مدتی از حضور در مسابقات قهرمانی دور کرد اما این غول اتریشی تسلیم نشد و پس از مدتی ریکاوری، به مسابقات بازگشت و قهرمان اتریش شد. با این وجود، عوارض این تصادف در هرکولهای اروپایی ۱۹۹۷، گریبانش را گرفت تا او از حضور در مسابقات قهرمانی خداحافظی کند. در سال ۲۰۰۲، مانفرد دچار سانحه رانندگی دیگری شد و با موتور سیکلت خود، با سرعت ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت به یک کامیون برخورد کرد اما بار دیگر از یک اتفاق دهشتناک، جان سالم به در برد. پزشکان اعتقاد داشتند توده عضلات مانفرد، او را از مرگ نجات داده است.
او در میانههای دهه ۹۰ میلادی ادعا داشت که بزرگترین عضلات بازوی جهان را دارد. از این رو یک روزنامهنگار به نام جو روآرک برای اندازهگیری حجم عضلات بازوی هوبرل به اتریش آمد. در ابتدا اندازه عضلات بازوی هوبرل در حالت سکون، ۶۵.۴ سانتیمتر بود اما پس از تمرین چند دقیقهای با یک دمبل ۱۵۰ پوندی، به ۶۶ سانتیمتر رسید. از این رو، روآرک، هوبرل را تنها بدنسازی دانست که دور بازویی سه برابر دور مچش دارد. مدتی بعد، هوبرل کتابی را درباره چگونگی تمریناتش برای دستیابی به این مهم نوشت و نام آن را «۱۰ دقیقه تا بازوهای عظیم» نامید. او در سال ۱۹۹۷ به گواهینامه «Captains of Crush» از شرکت آیرون مایند رسید. هوبرل نخستین غیرآمریکایی دارنده این گواهینامه معتبر است.
از جمله رکوردهای مانفرد در مسابقات مختلف، بالا بردن کنده چوبی ۱۷۵ کیلوگرمی، ددلیفت دلار نقرهای ۳۹۰ کیلوگرمی، لاگ پرس نشسته به وزن ۱۱۰ کیلوگرم در ۱۹ تکرار، راک پرس به وزن ۱۲۰ کیلوگرم، پرتاب وزنه ۲۵.۵ کیلوگرمی به طول ۵.۶ متر، پرتاب بلوک سنگ ۲۰ کیلوگرمی به طول ۵.۶ متر از دیوار تروژان و کشش کامیون ۷۰۰۰ کیلوگرمی به طول ۲۰ متر در ۲۴.۴ ثانیه بوده است. او همچنین رکورد ۲۸۵ کیلوگرم را در بنچ پرس و ۳۶۰ کیلوگرم در اسکات داشته است. در سال ۱۹۹۱، او در یکی از برنامههای تلویزیون ZDF آلمان شرط بست تا بتواند ۱۰ اتومبیل را با استفاده از قدرت عضلانیاش واژگون کند. او پس از واژگونی هر ۱۰ اتومبیل، موفق به پیروزی در شرط خود شد. او علاوه بر مسابقات قهرمانی، در رشته انرژیهای تجدیدپذیر تحصیل کرده و مردم را به استفاده بیشتر از انرژیهای خورشیدی تشویق میکند.
از سری خاطرات ورزشی
مایک کریستین، سلحشور آهنین مستر المپیا؛ از گنگستری تا مسابقات بدنسازی
لی چانگ وی، بدمینتونباز پرافتخار مالزیایی؛ از سه نقره المپیک تا ۳۴۸ هفته سلطنت بر بدمینتون جهان
هایکو کالباخ، نماد دیوار برلین در بدنسازی اروپا؛ از کوتبوس تا شب قهرمانان
