تودور: می‌خواهم برای ۱۰ سال در یوونتوس بمانم؛ لیلیان تورام گفت اجازه داری به پسرم سیلی بزنی!

طرفداری | ایگور تودور، سرمربی جدید یوونتوس، امروز در یک کنفرانس مطبوعاتی به طور رسمی به هواداران این تیم معرفی شد. این مربی کروات که پس از نتایج ناامیدکننده تیاگو موتا جایگزین او شده، قراردادی را تا پایان فصل امضا کرده است.

به گزارش یووه نیوز لایو، در ادامه صحبت‌های تودور در مورد سِمَت جدیدش، وضعیت تیم و دیدگاهش برای آینده آمده است. صحبت‌های ابتدایی

مایلم به همه سلام کنم و از مدیر و کل باشگاه برای این فرصت تشکر کنم تا بتوانم چنین تیم بزرگی را هدایت کنم. نمی‌خواهم کسی را ناامید کنم؛ در عوض، هدفم این است که خوب کار کنم. متأثر از احساسات هستم. یوونتوس باشگاهی است که همه مربیان رؤیای هدایت آن را دارند. مهم‌تر از همه، انگیزه زیادی برای سخت کار کردن، موفقیت و دستیابی به اهداف‌مان دارم. من به این تیم ایمان زیادی دارم؛ ما بازیکنان قدرتمندی داریم. هیچ بهانه‌ای پذیرفته نیست؛ من هرگز در زندگی خود به دنبال بهانه نبوده‌ام. درباره دوشان ولاهوویچ

دوشان بازیکنی فوق‌العاده است و خوشحالم که او را در تیم دارم. او تمام ویژگی‌های یک بازیکن طراز اول را دارد. هم گل می‌زند و هم یک رهبر است. او دوران دشواری را پشت سر گذاشته است، اما من با او صحبت کرده‌ام و می‌بینم که مشتاق است از نو شروع کند. او می‌تواند کنار کولو موانی بازی کند. ولاهوویچ بازیکن قدرتمندی است. عملکرد او را در بازی تیم ملی‌ مقابل کرواسی دیدم و خوشحالم که او را در تیم داریم. درباره کفرن تورام

دیروز با پدرش، لیلیان تورام، صحبت کردم. او به من گفت اگر کفرن اشتباهی کرد، می‌توانم به او سیلی بزنم! اما نیازی به این کار نیست؛ او مودب، فروتن و بسیار قوی است. از زمانی که در نیس بودم او را می‌شناسم. درباره کنان ییلدیز

وقتی یک بازیکن مستعد داشته باشد، پیدا کردن پستی مناسب برای او آسان است. متوجه شده‌ام که همه بازیکنان ناراحت هستند _ آن‌ها خود را مسئول تغییر مربی می‌دانند _ اما انگیزه دارند و مشتاق‌اند از نو شروع کنند. کنان مهارت‌های نادری دارد که می‌تواند تفاوت را رقم بزند. تلاش خواهم کرد تا پست مناسبی در زمین پیدا کنم که بتواند استعداد هر بازیکن را به حداکثر برساند. درباره فلسفه مربیگری خود

خودم را کسی می‌دانم که به دلیل مصدومیت‌های دوران بازی، خیلی زود به مربیگری رو آورد. من در طول دوران حرفه‌ای خود، همیشه بر اساس قلبم تصمیم گرفته‌ام. اگر چیزی درست به نظر برسد، آن را ادامه می‌دهم؛ در غیر این صورت به خانه می‌روم. این که قرارداد دارم یا نه، تأثیری روی کارم ندارد. من در هر حال، همه توانم را به کار می‌گیرم. با این حال، دوست دارم ده سال اینجا بمانم. رهبری و دینامیک تیمی

هنوز نمی‌توانم بگویم چه کسی رهبر ما درون زمین خواهد بود. درست است که نسل‌ها متفاوت شده‌اند؛ بازیکنان جوان امروزی فرهنگی متفاوت نسبت به قبل دارند که شخصیت بیشتری در آن‌ها دیده می‌شد. اما یوونتوس مسیر جدیدی را با بسیاری از بازیکنان جدید در پیش گرفته که می‌تواند روند پیشرفت را کندتر کند. در نهایت، مهم نیست جوان باشی یا مسن: در یوونتوس باید پیروز شوی. این باشگاه فرهنگی بر پایه سختکوشی دارد. دل‌ پیرو و زیدان با وجود عظمت‌شان بسیار فروتن بودند. به یاد دارم که عزم آن‌ها حتی در گرم کردن قبل از بازی هم مشهود بود. این یوونتوس است و من باید این ذهنیت را در بازیکنان‌مان نهادینه کنم. درباره مانوئل لوکاتلی به عنوان کاپیتان

همه باید مسئولیت بپذیرند و در یک مسیر حرکت کنند. حتی کسانی که کمتر بازی می‌کنند و شاید چندان راضی نباشند. کاپیتان ما مانوئل لوکاتلی خواهد بود؛ او ویژگی‌های مناسب برای این نقش را دارد. هدفم این است که تیم را از اضطراب و فشار بیش از حد رها کنم و در عین حال، تاب‌‌آوری ذهنی را ترویج دهم بدون اینکه از جنبه‌های تاکتیکی غافل شوم. درباره دفاع کردن و تاکتیک‌ها

من هم با دفاع سه نفره و هم چهار نفره بازی کرده‌ام و از سیستم‌های یارگیری نفر به نفر و منطقه‌ای استفاده کرده‌ام. نکته کلیدی این است در حالی که بر سبک بازی، نگرش و روحیه تیم تمرکز داریم، ترکیب مناسب را پیدا کنیم. این وظیفه من است. امیدوارم در عرض دو یا سه هفته پیشرفت قابل توجهی ببینیم. می‌خواهم بازیکنانم درون زمین لذت ببرند. باید یک گل بیشتر از حریف بزنیم و در عین حال گل نخوریم. کار ما باید کامل باشد، از جمله انجام پرس‌های پیشگیرانه برای جلوگیری از ضدحملات. درباره تئون کوپماینرس

همه می‌دانند که او در گذشته فصول خوبی داشته اما امسال مانند سایر اعضای تیم، عملکرد پر افت و خیزی داشته است. او کیفیت بالایی دارد؛ وظیفه من این است که به او کمک کنم تا در بالاترین سطح خود بازی کند و مطمئنم که چنین خواهد بود. درباره خاطراتش از یوونتوس

دیروز به (ماتیا) پرین گفتم که وقتی به عنوان بازیکن به یوونتوس آمدم، در صف ماساژ ایستاده بودم که زیدان آمد و پشت سرم ایستاد. می‌خواستم به او اجازه دهم جلوتر برود اما او قبول نکرد! دل‌ پیرو هم یک بار به خاطر انداختن جوراب‌هایم روی زمین مرا سرزنش کرد، چون این کار باعث می‌شد کار مسئول تدارکات زیاد شود.  درباره رویارویی با جنوا

هواداران همیشه مهم بوده‌اند و در روز شنبه دوباره اهمیت خواهند داشت. آن‌ها از ما حمایت خواهند کرد زیرا این تیم شایسته محبت در روزهای خوب و بد است. این بازی سختی خواهد بود؛ ویرا در جنوا خوب کار می‌کند و آن‌ها حریف خطرناکی هستند. ما به آن‌ها احترام می‌گذاریم اما از نقاط قوت خود نیز آگاهیم. سخنان پایانی درباره یوونتوس

برای من، یوونتوس مکتبی برای زندگی و فوتبال بوده است. سال‌هایی که در اینجا زیر نظر لیپی، کاپلو و آنچلوتی گذراندم، شخصیت مرا به عنوان یک فرد و یک ورزشکار شکل داد. نظر دادن درباره مربیانی که پیش از من در اینجا بوده‌اند، به دور از احترام خواهد بود.