بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

خاطرات فوتبالی با داوید سوازو؛ پلنگ هندوراسی کالیاری و اینتر با سابقه دو بریس در المپیک

نویسنده : خبرگزاری پارس فوتبال
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : جمعه 23 آذر 1403 | 17:40


طرفداری | داوید سوازو (David Suazo) زاده پنجم نوامبر ۱۹۷۹ در شهر سن پدروسولا در هندوراس است. او با قد ۱۸۰ سانتی‌متری خود در پست مهاجم نوک بازی می‌کرد. پدر او، نیکولاس سوازو و مادرش، ژوزفینا دسوازو بودند و به جز داوید، سه فرزند دیگر داشتند. پسرعموهای داوید فوتبالیست بودند و باعث علاقه او و برادرش به فوتبال شدند. سوازو فوتبالش را از تیم‌های پایه المپیای هندوراس آغاز کرد و در سال ۱۹۹۷، به تیم ذخیره‌های این باشگاه رسید. او با معرفی پسرعمویش، به تیم ملی جوانان هندوراس راه یافت و پس از بازی برای این رده سنی، در ژانویه ۱۹۹۹، به تیم بزرگسالان المپیا فراخوانده شد. او در ۱۰ بازی برای این باشگاه، پنج گل زد.

داوید سوازو در کالیاری

اسکار تابارز پس از تماشای بازی سوازوی جوان در رده ملی، او را پسندید و درخواست جذب او را به تیم تحت هدایتش، کالیاری ارسال کرد. سوازو با مبلغی معادل با ۲.۲ میلیون یورو، در سال ۱۹۹۹ به کالیاری پیوست. او برای نخستین بار در هفته چهارم فصل ۰۰-۱۹۹۹ سری‌آ، پیراهن کالیاری را پوشید و نخستین گلش را در هفته سی و سوم برابر پیاچنزا به ثمر رساند. آمار این بازیکن در فصل اول حضورش در ایتالیا، ۱۶ بازی، یک گل بود. کالیاری در پایان این فصل به سری‌ب سقوط کرد. این بازیکن با وجود سقوط کالیاری به سطح پایین‌تر فوتبال ایتالیا، در این باشگاه باقی ماند و با عملکرد خوبش طی چهار فصل، این باشگاه را به سری‌آ بازگرداند. آمار سوازو در چهار فصل حضورش در سری‌ب، ۳۶ بازی، ۱۴ گل در فصل ۰۱-۲۰۰۰، ۳۴ بازی، ۹ گل در فصل ۰۲-۲۰۰۱، ۳۷ بازی، ۱۱ گل در فصل ۰۳-۲۰۰۲ و ۴۶ بازی، ۱۹ گل و ۹ پاس گل در فصل ۰۴-۲۰۰۳ را به ثبت رساند.

او در بازگشت به سری‌آ، در ۲۸ بازی به میدان رفت و موفق به ثبت هشت گل و سه پاس گل شد. از جمله لحظات به یاد ماندنی سوازو در این فصل، گلزنی به رم در هر دو بازی رفت و برگشت بود. فصل ۰۶-۲۰۰۵، نام سوازو را بیش از پیش در فوتبال ایتالیا مطرح کرد زیرا او در ۴۲ بازی برای کالیاری در تمامی رقابت‌ها، ۲۵ گل و سه پاس گل را ثبت کرد و یکی از بهترین مهاجمان فصل سری‌آ بود. پس از این فصل آرمانی در ایتالیا، پیشنهادات زیادی برای سوازو به کالیاری رسید اما ماسیمو سلینو، رئیس این باشگاه، از فروش او خودداری کرد و بازوبند کاپیتانی تیمش را به این بازیکن سپرد. در فصل ۰۷-۲۰۰۶، این بازیکن در ۳۹ بازی، ۱۵ گل و سه پاس گل را به ثبت رساند و همچنان به درخشش خود با پیراهن کالیاری ادامه داد.

در سال ۲۰۰۷، اینتر با ۱۳ میلیون یورو، سوازو را به ترکیب خود اضافه کرد. روبرتو مانچینی، سرمربی وقت اینتر، تاکید زیادی به جذب این بازیکن داشت و اعتقاد داشت سبک بازی او و ویژگی‌های خاصش، به اینتر کمک فراوانی می‌کند. میلان و اینتر کورس بسیار سختی برای جذب این بازیکن داشتند اما علاقه شدید مانچینی به سوازو، اینتر را پیروز این نبرد کرد. سوازو پس از عقد قرارداد با اینتر، با میلان نیز به توافق رسید اما محرومیت احتمالی‌اش پس از حضور در میلان به دلیل پیش قرارداد با اینتر، او را از حضور در میلان منصرف کرد. او در ۲۵ دقیقه پایانی دیدار هفته نخست اینتر برابر اودینزه، برای اولین بازی پیراهن تیمش را پوشید. اولین گل او، در هفته دهم برابر جنوا به ثبت رسید. سوازو برای نخستین بار در این فصل، در لیگ قهرمانان اروپا بازی کرد و در مجموع تمامی رقابت‌ها، آمار ۳۷ بازی، هشت گل و سه پاس گل را ثبت کرد و موفق به قهرمانی در لیگ برتر ایتالیا شد. در سال ۲۰۰۸، بنفیکا این بازیکن را از اینتر به صورت قرضی خریداری کرد. دوران حضور او در بنفیکا، با ۲۱ بازی، پنج گل و سه پاس گل و مصدومیت در نیمه دوم فصل سپری شد. او زننده گل ۵۰۰۰ تاریخ بنفیکا بود و در جام یوفا نیز برای تیمش به میدان رفت و در دیدار با ناپولی، یک گل زد. یک قهرمانی در لیگ کاپ پرتغال، حاصل حضور این بازیکن در بنفیکا بود.

سوازو پس از بازگشت به اینتر در فصل ۱۰-۲۰۰۹ با هدایت ژوزه مورینیو، در این باشگاه ماندنی شد اما تا ماه ژانویه، فقط در چهار بازی برای تیمش به میدان رفت. همین امر باعث شد تا در نقل و انتقالات زمستانی، بار دیگر به صورت قرضی از اینتر جدا شود و این بار راهی جنوا شود. ۱۷ بازی، سه گل در شش ماه حضور این بازیکن در جنوا به ثبت رسید. او سپس قرار بود تا با کالیاری قراردادی امضا کند و به این باشگاه بازگردد اما پس از مذاکرات، توافقی حاصل نشد تا سوازو راهی کاتانیا شود. او تنها در شش بازی با پیراهن این باشگاه دیده شد و در نهایت، در سال ۲۰۱۳، پس از سر و کله زدن با مصدومیت‌های مختلفش، از دنیای فوتبال خداحافظی کرد.

داوید سوازو در بنفیکا

در رده ملی، او پیشتر از حضور در تیم ملی بزرگسالان، حضور فعالی در تیم‌های ملی رده پایه کشورش داشت و در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۱۹۹۹، در لیست تیم ملی جوانان کشورش حضور داشت. او در سال ۲۰۰۰، در لیست تیم ملی کشورش برای المپیک سیدنی حضور یافت و موفق شد در دیدار با نیجریه و استرالیا، دو گل به ثمر برساند و یک بازی خوب را در بازی برابر ایتالیا تجربه کند. او در کوپا آمریکای سال ۲۰۰۱، فقط در یک بازی به میدان رفت. جام جهانی ۲۰۱۰، مهم‌ترین تورنمنت ملی سوازو بود و او در دو بازی برابر اسپانیا و سوئیس در ترکیب تیمش حضور یافت. آخرین بازی ملی او در سال ۲۰۱۲ و تساوی بدون گل برابر کانادا رقم خورد و این بازیکن با آمار ۵۶ بازی، ۱۷ گل و شش پاس گل، به کارش در رده ملی پایان داد.

سوازو پس از پایان فوتبال، به مربیگری روی آورد و در ابتدا کار خود را با سمت مدیرفنی در کالیاری شروع کرد و مدتی دستیار جانلوکا فستا در این باشگاه شد. او پس از جدایی از تیم بزرگسالان کالیاری در تیم‌های نونهالان و زیر ۱۷ ساله‌های کالیاری مربیگری کرد و سپس سرمربی برشا و کاربونیا شد. او از سال ۲۰۲۳، دستیار رینالدو روئدا در تیم ملی هندوراس شد. سوازو از مهاجمان بسیار سریع فوتبال ایتالیا بود و حضور او در ضد حملات، بسیار به تیم‌هایش در تاکتیک‌های مختلف کمک می‌کرد. از القاب او در فوتبال می‌توان به «کینگ داوید» و «پلنگ هندوراس» اشاره کرد.

داوید سوازو در تیم ملی هندوراس

دسته بندی ها : طرفداری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *