بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

چیزی غیر از جام شرافت در قائمشهر جا ماند؛ فاجعه استقلال از چه زمانی آغاز شد؟

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : سه شنبه 15 آبان 1403 | 14:15

طرفداری | استقلال این روزها، هیچ‌نشانی از یک تیم بزرگ که با توجه به مهره‌های جذب شده در فصل نقل و انتقالات، یکی از مدعیان اصلی قهرمانی لیگ بیست و چهارم به حساب می‌آمد، ندارد. آبی‌ها آمار فاجعه‌بار پنج شکست متوالی را طی هفته‌های اخیر به ثبت رسانده‌اند که در تاریخ این باشگاه بی‌سابقه است. این فاجعه را زمانی می‌توان بهتر درک کرد که بدانیم قهرمان دو دوره رقابت‌های باشگاهی آسیا، طی ۸ بازی آخر خود، ۷ بار شکست خورده، ۱۶ گل دریافت کرده و تنها پیروزی خود را برابر هوادار انتهای جدولی به دست آورده است.

پیتسو موسیمانه این روزها هدایت استقلال را عهده‌دار است اما این سرمربی نامدار آفریقایی که با امیدهای بسیاری روی نیمکت آبی‌ها نشست، طی سه بازی ابتدایی خود شکست خورده و البته نمی‌توان به او خرده گرفت. موسیمانه تیمی را تحویل گرفت که نفرات آن هم از نظر فنی و هم از نظر روانی به شدت افت کرده‌اند، در پست‌هایی حیاتی همانند مهاجم و دفاع راست کمبود مهره دارد و روحیه جمعی آن، چه در کادر بازیکنان و چه در بین هواداران، بسیار پایین‌تر از حد انتظار است.

اما این فاجعه از چه زمانی آغاز شد؟ این سوالی است که این روزها ذهن تمام هواداران استقلال را درگیر کرده است.

خردادِ ناامیدی؛ اولین مهره‌ی دومینوی افول استقلال در مازندران به زمین افتاد

استقلال مدعی اصلی قهرمانی لیگ بیست و سوم بود و در هفته بیست و هشتم این رقابت‌ها، برای رقابت با نساجی پایین‌جدولی به مازندران سفر کرد. شاگردان جواد نکونام که حداقل روی کاغذ، کار سختی برای پیروزی نداشتند، برابر شاگردان ساکت الهامی با تساوی بدون گل متوقف شدند تا در سوی دیگر، شاگردان اوسمار ویرا در پرسپولیس با کامبکی دیوانه‌وار مقابل استقلال خوزستان، رنگ صدر جدول را پس از بیست و چند هفته، از آبی به قرمز تغییر دهند.

در حالی که آبی‌ها هنوز از شانس خوبی برای قهرمانی برخوردار بودند، سرمربی وقت استقلال در کنفرانس خبری پس از دیدار مقابل نساجی، عنوان فلزی قهرمانی لیگ برتر را تقدیم به رقیب دیرینه کرد و خود جام شرافت را به عنوان معیاری برای قضاوت عملکردش برگزید. شاید بتوان همین مصاحبه را عامل اصلی تزریق روحیه بازنده به کالبد استقلال دانست.

استقلال پس از توقف برابر نساجی، ۱۵ بازی دیگر در تمام رقابت‌ها انجام داد که حاصل آن، ۵ پیروزی (که دو مورد آن‌ها در همان لیگ بیست و سوم اتفاق افتاد)، دو تساوی و ۸ شکست بوده است. آبی‌ها در این بازه ۱۴ مرتبه گلزنی کرده‌اند و ۲۲ بار دروازه خود را باز شده دیده‌اند؛ آماری که اگر نگوییم در تاریخ استقلال بی‌سابقه بوده، کمتر به خاطر آورده می‌شود.

ماموریت بزرگ و سخت موسیمانه؛ مسائل فنی در اولویت نیست!

بدون تعارف، این استقلال را باید دست‌پخت جواد نکونام دانست؛ آش شوری که بازیکنان آن، به بهانه‌جویی و دستاورد ساختن از ناکامی‌ها، عادت کرده‌اند. این مسئله که برای هواداران استقلال نیز پوشیده نیست، نیاز به عظمی جدی و راسخ برای حل شدن دارد. شاید یکی از معدود اقدامات صحیح مالکیت و کادر مدیریتی استقلال طی ماه‌های اخیر، استخدام پیتسو موسیمانه بوده است. مرد آفریقایی که پیش از این نیز چالش‌هایی خارج از مستطیل سبز را برای هدایت تیم‌هایش پشت سر گذاشته،‌ بهترین گزینه ممکن برای گذر از این پیچ سخت به نظر می‌رسد.

بیشتر بخوانید: پانزده گل خورده در ۷ بازی؛ چطور می‌توان به این استقلال امید داشت؟ / تحلیل فنی

دسته بندی ها : طرفداری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *