بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

واکاوی جدایی انزو مارسکا از چلسی؛ این رشته چگونه پنبه شد؟

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : پنجشنبه 11 دی 1404 | 21:46

خیلی زودتر از آنچه انتظار داشتیم پروژه سرمربی ایتالیایی در باشگاه لندنی به پایان رسید.

خیلی زودتر از آنچه انتظار داشتیم پروژه سرمربی ایتالیایی در باشگاه لندنی به پایان رسید.

طرفداری | کمتر از شش ماه پس از فتح جام جهانی باشگاه‌ها، همکاری انزو مارسکا و چلسی به پایان رسید؛ جدایی‌ای که پس از افت نتایج، اختلافات مدیریتی و تنش‌های فزاینده در استمفوردبریج رقم خورد.

آبی‌های لندن که تحت هدایت این مربی ایتالیایی در هفت بازی اخیر لیگ برتر تنها یک پیروزی کسب کرده بودند، اکنون با ۱۵ امتیاز فاصله نسبت به آرسنال صدرنشین، در رده پنجم جدول قرار دارند. آخرین بازی چلسی با هدایت مارسکا، تساوی ۲-۲ مقابل بورنموث در ۳۰ دسامبر بود. پس از این دیدار، ویلی کابایرو، دستیار مربی، اعلام کرد که سرمربی چلسی به دلیل کسالت قادر به حضور در کنفرانس خبری نیست. با این حال، اکنون مشخص شده است که غیبت او بیش از آن‌که مربوط به مسائل جسمانی باشد، به تأمل درباره آینده و گام‌های بعدی‌اش مربوط بوده است. دو روز بعد، مارسکا به‌صورت رسمی از چلسی جدا شد. در ادامه نگاهی داریم به این موضوع که این رشته چگونه پنبه شد؟

از ثبات تا تزلزل

چلسی تا اواخر نوامبر در شرایطی مطلوب قرار داشت؛ این تیم در رتبه سوم لیگ برتر ایستاده و به‌تازگی بارسلونا را در لیگ قهرمانان اروپا شکست داده بود. با این حال، دسامبر برای مارسکا تنها یک پیروزی لیگ به همراه داشت. افت نتایج، هم‌زمان با بروز اختلافاتی جدی میان سرمربی و مدیران باشگاه شد. پس از پیروزی ۲-۰ برابر اورتون، مارسکا با اظهاراتی علنی، مدیران و حتی برخی کارکنان باشگاه را هدف انتقاد قرار داد و ۴۸ ساعت گذشته را بدترین دوران خود از زمان پیوستن به چلسی توصیف کرد. این صحبت‌ها که از موضع قدرت (پس از کسب یک پیروزی) مطرح شد، به مذاق مدیران ارشد خوش نیامد؛ چرا که نوک پیکان انتقادات مستقیماً آن‌ها را هدف گرفته بود.

با وجود این، برنامه اولیه باشگاه همچنان بر ارزیابی عملکرد در پایان فصل استوار بود، اما منابع آگاه می‌گویند مارسکا به دلیل نارضایتی از عوامل متعدد، از جمله فشار برای استفاده از بازیکنانی خاص در ترکیب و نبود حمایت کافی باشگاه در برابر انتقادات، خود را برای جدایی آماده کرده بود. در نهایت، روز پنجشنبه خبر این جدایی که چندان هم غافلگیرکننده نبود، اعلام شد. بازیکنان چلسی در حالی روز جمعه به تمرینات بازمی‌گردند که از نظر امتیازی، به رتبه پانزدهم جدول نزدیک‌تر هستند تا جایگاه سوم.

مدیریت چلسی در پایان فصل گذشته از عملکرد مارسکا رضایت کامل داشت. او سهمیه لیگ قهرمانان اروپا را کسب کرده بود که از نگاه باشگاه، مهم‌ترین دستاورد محسوب می‌شد و همچنین در لیگ کنفرانس و جام جهانی باشگاه‌ها به موفقیت رسیده بود. مارسکا توانسته بود اعتماد چهره‌های بانفوذ باشگاه از جمله پل وینستنلی و لارنس استوارت، مدیران ورزشی، و بهداد اقبالی، مالک مشترک پرنفوذ، را جلب کند. بر اساس مدل مدیریتی باشگاه، تمرکز مارسکا صرفاً بر امور فنی و مربیگری بود و مسئولیت کادر پزشکی، مسائل اداری و نقل‌وانتقالات بر عهده مدیران بالادستی قرار داشت.

چالش‌های کلیدی که به جدایی انجامید

براساس اعلام منابع آگاه عوامل زیر از جمله مهم‌ترین دلایلی بود که باعث پایان این رابطه شد:

  • تضاد در چرخش ترکیب: مارسکا برای استفاده از تمامی بازیکنان تحت فشار بود، اما معتقد بود چرخش بیش از حد در لیگ برتر به از دست رفتن امتیازات منجر می‌شود.
  • انتقاد علنی به‌جای راهکارهای داخلی: مدیران از این‌که مارسکا به‌جای حل مسائل در جلسات خصوصی، موضوعات مدیریتی را به فضای رسانه‌ای می‌کشاند، به‌شدت ناراضی بودند.
  • احساس نبود امنیت و حمایت: مارسکا باور داشت با توجه به میانگین سنی پایین تیم، عملکردش فراتر از انتظار بوده و باشگاه باید در برابر فشارهای رسانه‌ای از او حمایت می‌کرد.
  • تمایلات شخصی و استقلال‌طلبی: تصمیم او برای انتشار یک کتاب از زندگی شخصی‌اش، که با مخالفت باشگاه مواجه شد، و همچنین سخنرانی بدون هماهنگی در یک جشنواره ورزشی در ایتالیا، خشم مدیران را برانگیخت.
  • اختلاف در نقل‌وانتقالات: مخالفت علنی مارسکا با عدم جذب جانشین برای لوی کولویلِ مصدوم، تنش‌ها را به اوج رساند.

رابطه با سکوها؛ هواداران چه می‌گفتند؟

اگرچه در ابتدای کار، هواداران روی سکوها به تشویق مارسکا مشغول بودند، اما به‌تدریج این ارتباط کمرنگ شد. بسیاری از هواداران او را مربی‌ای سرد و پروژه‌محور می‌دانستند که فاصله زیادی با فرهنگ دوران پرزرق‌وبرق و کلاسیک چلسی در عصر آبراموویچ دارد. سبک بازی صبورانه و کم‌ریسک او نیز برای بخشی از سکوها خسته‌کننده بود.

حتی شعارهای حمایتی اولیه بیش از آن‌که نشانه پشتیبانی واقعی از مارسکا باشد، به‌عنوان اعتراضی غیرمستقیم به مالکان باشگاه تعبیر می‌شد. در بازی‌های اخیر، هواداران تصمیمات فنی او، از جمله تعویض کول پالمر، را با سوت‌های ممتد پاسخ دادند. مارسکا خواهان اختیاراتی مشابه میکل آرتتا در آرسنال بود تا بتواند مستقیماً بر ساختار پروژه و سیاست‌های نقل‌وانتقالاتی اثر بگذارد. اما در مدل جدید چلسی، پروژه فراتر از یک فرد تعریف می‌شود و باشگاه ترجیح می‌دهد مربی به‌عنوان بخشی از این پازل قابل جایگزینی باشد، نه فردی با کنترل کامل بر مجموعه.

آینده پیش رو؛ ژانویه‌ای سرنوشت‌ساز

چلسی اکنون وارد مقطع دشوار ژانویه می‌شود؛ ماهی که باید در چهار تورنمنت مختلف به میدان برود:

لیگ برتر: دیدار با منچسترسیتی و دربی‌های متوالی لندن برابر فولام، کریستال پالاس، برنتفورد و وست‌هم.

جام حذفی: تقابل با چارلتون.

لیگ کاپ: نیمه‌نهایی حساس مقابل آرسنال.

لیگ قهرمانان اروپا: بازی‌های تعیین‌کننده برابر پافوس و ناپولی برای صعود مستقیم.

هدف نهایی باشگاه همچنان کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا برای فصل آینده است؛ هدفی که با وجود بحران فعلی، به دلیل کیفیت و پتانسیل بالای بازیکنان، همچنان دست‌یافتنی به نظر می‌رسد.

به قلم Nizaar Kinsella برای BBC

انزو مارسکا هنگامی که با چلسی قهرمان جام جهانی باشگاه‌ها شد

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *