بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

کریستیانو رونالدو ورزشگاه اولدترافورد یا برنابئو؟ مسئله این است + مقایسه آماری

مقایسه کریستیانو رونالدو ورژن منچستریونایتد یا ورژن رئال مادرید

نویسنده : ParsFootball NewsAgency
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : دوشنبه 8 دی 1404 | 10:34
مقایسه آماری کریستیانو رونالدو ورژن منچستر یونایتد با ورژن رئال مادریدی این ستاره

این گزارش یه مقایسه جذاب بین دو دوره از زندگی کریستیانو رونالدو: دورانی که تو منچستر یونایتد یه جوون پرانرژی بود و بعدش که تو رئال مادرید تبدیل به یه ماشین گلزنی بی‌رحم شد. خلاصه حرف این گزارش اینه که منچستر مثل یه کارگاه بود که رونالدو رو از یه استعداد خام به یه ستاره جهانی تبدیل کرد، ولی رئال همون جایی بود که اون به اوج آمادگی رسید و شد یه گلزن استثنایی. اینجا می‌خوایم ببینیم چطور سبک بازی رونالدو عوض شد، چه تاکتیک‌هایی حول محور اون ساخته شد، رفاقتش با هم‌تیمی‌هاش چطور بود و در نهایت چه جام‌ها و افتخاراتی به دست آورد.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

به تازگی رسانه توتو اسپورت به مقایسه کریستیانو رونالدو ورژن رئال مادرید و ورژن منچستر یونایتد پرداخته است.

زمانی که رونالدو برای اولین بار به منچستر آمد (۲۰۰۳-۲۰۰۹)، یک جوان  پر از تکنیک بود. در سال‌های اول، بیشتر شبیه به «هافبک دریبل‌زن» بود تا یک گلزن. اما کم‌کم بدنش ورزیده‌تر و قوی‌تر شد و مهارت گلزنی و تصمیم‌گیریش هم خیلی بهتر شد.

در آمارش هم این رشدها مشخص بود. گل‌هایش در لیگ برتر از ۴ گل در فصل اول، به ۳۱ گل در فصل ۲۰۰۷-۲۰۰۸ رسید. همان فصلی که اولین توپ طلایش را گرفت. نرخ «دقیقه به ازای هر گل» او در این  فصل به عدد فوق‌العاده ۹۸.۹ دقیقه به ازای هر گل رسید. این آمار نشان می‌داد که رونالدو چطور از یه وینگر بااستعداد اما نه‌چندان منظم، به یه مهاجمی کارآمد تبدیل شد.

اوج تغییر رونالدو

دوره ۲۰۰۸-۲۰۰۷ اوج این تغییر بود و رونالدو در اون فصل با مهارت، آمادگی بدنی و غریزه گلزنی بی‌نظیرش، به یک بازیکن مهارنشدنی تبدیل شد. سر الکس فرگوسن در این راه نقش یک مربی دلسوز رو بر عهده داشت. خودش می‌گفت که «رونالدو خودش را ساخت. ما فقط ابزار لازم را به او دادیم». فرگوسن به جای اینکه به او دستورات سخت بدهد، بهش اجازه می‌داد با تکیه بر «سرعت، قدرت، نفوذ و غیرقابل پیش‌بینی بودن» خودش بازی کند.

فلسفه فرگوسن این بود که «اجازه بدهیم بازیکن‌ها بر اساس نقاط قوتشون بازی کنند». رونالدو در این سیستم، بیشتر به عنوان یک وینگر چپ یا راست بازی می‌کرد و یک «دریبل‌زن قهار» با شوت‌های زیاد بود. البته نقشش به یه پست ثابت محدود نبود و اغلب با بقیه مهاجم‌ها جابه‌جایی زیادی داشت.

خط حمله سه نفره رونالدو، وین رونی و کارلوس توز یک «همکاری مخرب» بود. با اینکه رونالدو ستاره اصلی و برنده توپ طلا بود، اما بقیه هم نقش مهمی داشتند. رونی خودش گفته که کارلوس توز «شریک مورد علاقه‌اش» بوده، چون سبک بازی مشابه  به هم را داشتند و همدیگر را به خوبی درک می‌کردند.

این نشان می‌دهد که در منچستریونایتد، رونالدو بخشی از یک تیم بود، نه تنها ستاره اصلی. پرس شدید و انعطاف‌پذیری رونی و توز باعث می‌شد فضای لازم برای رونالدو باز بشود تا از کناره‌ها به دفاع حریف ضربه بزند.

در دوره دوم حضور رونالدو در منچستر (فصل ۲۰۲۲-۲۰۲۱)، او ۲۴ گل و ۳ پاس گل در ۳۷ بازی زد. نرخ «دقیقه به ازای هر گل» او هم با ۱۲۹.۲ دقیقه، دومین رکورد برترش در منچستر بود. اما تعداد پاس گل‌هاش نسبت به دوره اول خیلی کمتر شد.

دلیلش این بود که دیگر «به جای وینگر، به عنوان یه مهاجم نوک» بازی می‌کرد، نقشی که بعد از سال‌ها در رئال مادرید و یوونتوس بهش عادت کرده بود. این عملکرد نشان می‌دهد که سبک بازیش عوض شده بود: رونالدو دیگر آن وینگر سرعتی و انفجاری نبود، بلکه یه تمام‌کننده حرفه‌ای تو محوطه جریمه بود.

رونالدو تو سال ۲۰۰۹ با یک قرارداد رکوردشکن به رئال مادرید آمد. آمارش از همان روز اول خیره‌کننده بود و هدفش مشخص بود: رئال را دوباره به «اوج قدرت تو اروپا» برساند. رئال با ۱۵ قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا، بهترین بستر رو برای جاه‌طلبی‌های رونالدو فراهم کرد. رونالدو به رئال نیامده بود تا فقط بازی کند، بلکه آمده بود تا میراث باشگاه را احیا کند. آمار کلی او در رئال مادرید محشر بود: ۴۵۱ گل تو ۴۳۸ بازی، یعنی «بیشتر از یک گل در هر بازی»!

سیستم ژوزه مورینیو (۲۰۱۰-۲۰۱۳) با تاکتیک ۴-۲-۳-۱، یک شاهکار تو فوتبال ضدحمله بود. تیم یک «دفاع مستحکم» داشت و کاملاً برای ضدحمله مناسب بود. مورینیو از رونالدو تو سمت چپ استفاده فیزیکی می‌کرد و به او «اجازه می‌داد به داخل حرکت کند» تا شانس گلزنی رو بیشتر افزایش بدهد. این دوره، پرگل‌ترین دوره رونالدو زیر نظر هر مربی‌ای بود، با میانگین ۱.۰۲ گل تو هر بازی.

تاکتیک‌های زیدان (۲۰۱۶-۲۰۱۸) هم روی تمام‌کنندگی رونالدو تمرکز داشت. مرد فرانسوی از سیستم لوزی شکل در خط هافبک استفاده می‌کرد و به فول‌بک‌ها (مارسلو و کارواخال) اجازه می‌داد تا به حمله اضافه بشوند. این کار باعث می‌شد رونالدو و بنزما یک «همکاری دو نفره مرگبار» تو خط حمله بسازند.

برعکس سیستم منعطف فرگوسن، تاکتیک‌های رئال مادرید فقط برای یک هدف بود:

گلزنی رونالدو.

مورینیو از او یک وینگر گلزن ساخت و زیدان این تغییر رو با تبدیلش به یک مهاجم دو نفره کامل کرد.

مثلث هجومی بیل، بنزما و کریستیانو (بی‌بی‌سی) یک «ترکیب مرگبار بود که مدافعان حریف رو به وحشت می‌انداخت». هماهنگی آنها «کاملاً محسوس» بود و مثل یک «ماشین روان» کار می‌کردند. با اینکه رونالدو «مرد اصلی» بود، کریم بنزما «قهرمان گمنام» تیم بود که «کاملاً خودش را با رونالدو هماهنگ می‌کرد». حرکات هوشمندانه بنزما و فداکاریش، فضاهای لازم را برای رونالدو ایجاد می‌کرد تا CR7 بتواند فقط روی گلزنی تمرکز لازم را انجام دهد.

رقابت آماری: کارایی در برابر تعداد

اینجا مقایسه آمار این دو دوره رونالدو را بررسی میکنیم: ۱۱۸ گل تو منچستر یونایتد در مقابل ۴۵۱ گل در رئال مادرید. نسبت گل به بازیش در رئال مادرید (۱.۰۳) تقریباً سه برابر نرخ گل هایش در منچستر (۰.۴۰) بود.

باشگاهتعداد بازیگلپاس گلمیانگین گل در هر بازیتوپ طلاکفش طلالیگ قهرمانان اروپا
منچستر یونایتد۲۹۲۱۱۸۳۷۰.۴۰۱ (۲۰۰۸)۱ (۲۰۰۸)۱ (۲۰۰۸)
رئال مادرید۴۳۸۴۵۱۱۱۹۱.۰۳۴ (۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷)۳ (۲۰۱۱، ۲۰۱۴، ۲۰۱۵)۴ (۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷، ۲۰۱۸)

نقش و مسئولیت: یک تغییر بزرگ

در منچستر یونایتد، رونالدو یک بازیکن همه‌کاره بود که دریبل می‌زد، موقعیت می‌ساخت و از همه جای زمین گل می‌زد. اما در رئال مادرید، نقشش تخصصی‌تر شد و تنها هدفش گلزنی بود. کل سیستم تیم برای او فراهم بود. این تغییر نشون می‌داد که او چطور با کم شدن توان فیزیکیش، هوشمندانه سبک بازی اش را تغییر داد و روی گلزنی تمرکز کرد.

جام‌ها و افتخارات: مسیر جاودانگی

رونالدو با منچستر یونایتد یک قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا به دست آورد، ولی در رئال مادرید چهار بار قهرمان شد. رونالدو اولین توپ طلای خودش را در منچستر گرفت، ولی چهار توپ طلا را در رئال برد. این آمارها فقط عدد نیستند، بلکه نشان‌دهنده میراث این بازیکن در هر دو تیم هستند. در منچستر، او ستاره یک تیم بزرگ بود که با زحمت زیاد به اوج رسید. در رئال، اما او رهبر یک تیم قهرمان بود که اروپا را فتح کرد.

از نظر شما کدام ورژن رونالدو بهتر بود؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *