به بهانه تولد ۵۲ سالگی علی دایی؛ او تمام نمی شود!
منبع : طرفداری
چند روز قبل علی دایی ۵۲ ساله شد. او که برای ما دهه شصتی ها خاطرانگیز و نماد نوستالژیک از یک اسطوره بود و هنوز هم هست. تلخ است برایمان که میبینیم گرد سفید بر موهای نماد بیبدیل فوتبال کشور نشسته و در حال گذر از میان سالی است. با وجود اینکه شاید انتقادی هم به برخی مسائل پیرامونی علی دایی داشتهایم اما بغضمان میگیرد. علی دایی که یک زمان تک سوار فوتبال در خط آتش تیم ملی بود. کسی که در اواخر حضورش در تیم ملی انتقادات زیادی را متوجه خود دید اما وقتی از تیم ملی خداحافظی کرد، نزدیک به دو دهه و تا زمانی که کی روش امثال طارمی و سردار آزمون را پرورش دهد، مهاجم شش دانگی در قواره خود دایی نداشتیم.
دایی که نشان داده بین دو مقوله مربیگری و مدیریت علاقه ویژهای به مربیگری دارد، اخیرا حتی پیشنهاد وزارت ورزش و ریاست فدراسیون را قبول نکرد. البته دایی در مربیگری نشان داده شاخصههای متمایز و ویژهای دارد. سوای قهرمانی او در لیگ و جام حذفی و نایب قهرمانی با پرسپولیس، او نشان داده در کشف استعدادها هم خوب کار میکند. این موضوع در گذشته بوده و تا الان هم ادامه دارد. دایی طی دوسال حضورش در پرسپولیس بازیکنان فوق ستارهای مثل طارمی، نوراللهی، عالیشاه و … معرفی کرد. این درحالی بود که برانکو با وجود حضور ۴-۵ ساله در پرسپولیس و کسب قهرمانیهای متعدد درحوزه کشف استعداد ضعیف بود و تقریباً هیچ استعداد تازهای معرفی نکرد. البته به هیچ وجه نمیخواهیم منکر زحمات برانکو در پرسپولیس باشیم. بحث در کشف استعداد در فوتبالمان است.
اما حالا علی دایی اسطوره فوتبال کشورمان نزدیک به سه سال است بنا به دلیل غیرفوتبالی یا حتی برهههایی به دلیل دلزدگی، از فوتبال دور است. میدانید چند طارمی، نوراللهی، عالیشاه و کریم انصاری فرد در این سه سال امکان کشف شان با حضور علی دایی وجود داشت؟ دایی نیروی بالقوهای دارد و کاریزما و کارنامهاش طوری است که کی روش میگفت بهترین جانشین من در تیم ملی ایران اوست. او در فدراسیون عزیزی خادم سه بار پیشنهاد سرمربیگری را رد کرد چرا که نمیخواست در فدراسیون مرتبط با خوبان عالم (امیراسکندری) آبرویش را به خطر بیندازد.
با این تفاسیر چرا باید اسطوره تکرار نشدنی و بیبدیل فوتبالمان که در بسیاری کشورهای دنیا، کشورمان را با او میشناسند، خانه نشین شود؟ آقای گل جهانی که وقتی کریس رونالدو رکورد او را میزند در صفحه شخصیاش از او تقدیر میکند.
دایی هنوز هم به دلیل حضور درخشانش در بوندس لیگا به خصوص تیم هرتابرلین که اولین بار با گلهای او در رقابتهای اروپایی حضور پرقدرت داشتند جایگاه ویژهای دارد. بعد از او و هم نسلهایش از نود و هشتیها، فقط دژاگه در دهه قبل مقطعی در وولسبورگ و هرتابرلین افتخارآمیز ظاهر شد و حالا سردار آزمون به لورکوزن رفته که دایی همیشه از او به عنوان جانشین خودش در تیم ملی یاد کرده است.
اگر در گذشته ستارههای فوتبال کشورمان را کنار گذاشتیم و متاسفانه بعضا برخی از آنها افسرده و خانه نشین شده و حتی برخی دیگر زندگی خود را نابود کردند. اراده و پشتکار و تحصیلات، شخصیت، و مشغلههای فراوان دایی، حتی اینکه او دچار چنین اتفاقاتی شود را نمی توان تصور کرد.
دایی جایگاه ویژهای در فیفا و فوتبال دنیا دارد و حتی در بزرگترین مجمع تصمیم گیرنده فوتبال داری جایگاه است؛ پستی که (کمیته جوانان و مسابقات) چند سال قبل خود به دلیل مربیگری باشگاهی نتوانست در جلساتش شرکت کند. خیلیها میگویند دایی باید رئیس AFC شود اما او به صراحت گفته پشت میز نشینی را دوست ندارد. او نشان داده در مربیگری تواناییهای خوب دارد. حتی هرازگاهی پیشنهادهای خارجی هم به او میرسد. مثل پیشنهادی که چندی قبل از تیم ملی سوریه به او شد اما به خاطر شرایط سوریه در گروه و امتیازات از دست داده بیش از حد آن را رد کرد.
جمعبندی این مطلب این بود که چرا علی دایی باید سه سال خانه نشین باشد؟! قدر اسطورهها و ستارههای فوتبال کشورمان را بدانیم تا حداقل روز به روز شاهد عقب گرد فوتبالمان نباشیم.












