بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

داستان های شنیدنی از تاریخ المپیک (۶): ماجرای خانم لیز هارتل، از فلج اطفال تا دو مدال المپیک

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : یکشنبه ۲۷ تیر ۱۴۰۰ | ۲۲:۲۰

المپیک توکیو ۲۰۲۰ پس از تعویق یک ساله به علت پاندمی کرونا، از تاریخ ۱ مرداد ۱۴۰۰ شروع می شود. در این سری از مطالب قصد داریم هر روز یکی از داستان های شنیدنی المپیک را مرور کنیم. 

طرفداری | لیز در ۱۴ مارس ۱۹۲۱ در هلروپ دانمارک متولد شد. او فقط یک دختر شیفته اسب بود که با سوارکاری، همراه با خواهرش و تحت مراقبت مادرش بزرگ شد. لیز به رشته درساژ علاقه مند شد، همان ورزشی که عشق اول و آخرش تبدیل گشت. دختر دانمارکی از همان دوران نوجوانی در دیگر رشته های پرش با اسب نیز در رقابت ها حاضر می شد. او در سن ۲۰ سالگی با یک سوارکار ازدواج کرد و زمانی که فرزند دومش را در سن ۲۳ سالگی باردار بود، تراژدی زندگی اش رخ داد. بیماری فلج اطفال گریبانگیر لیز شد. 

در ابتدا، لیز کاملا فلج شده بود اما با کمک مادر و شوهرش تصمیم گرفت روند درمانی اش را شروع کند تا دوباره بتواند سوارکاری کند. خوشبختانه فرزند او سالم به دنیا آمد و پس از آن بود که لیز آرام آرام شروع کرد به بازپروری قدرت بلند کردن بازوانش، خزیدن روی زمین و در نهایت با کمک عصا موفق شد راه رفتن را هم مجددا شروع کند. مصمم برای شروع دوباره رقابت های درساژ و بر خلاف توصیه های پزشکی، لیز به تمرینات بازپروری خود ادامه داد؛ تنها سه سال پس از ظهور بیماری، او در مسابقات سوارکاری اسکاندیناوی (سال ۱۹۴۷) شرکت کرد و مقام دوم را به خودش اختصاص داد. در آن زمان، هیچ کس در مسابقات از وضعیت لیز اطلاع نداشت و او با چنین شرایطی توانسته بود همراه با اسبش (جوبیلی) در تورنمنت مذکور شرکت کند. در حالی که امتیازات او در آن سال برای کسب سهمیه المپیک کافی بود، اما او نتوانست در المپیک ۱۹۴۸ حاضر شود، نه به خاطر مشکلات جسمانی، بلکه به خاطر اینکه زنان آن دوره اجازه حضور در رقابت های سوارکاری را نداشتند. به همین خاطر لیز مجبور شد تا سال ۱۹۵۲ و المپیک هلسینکی برای حضور در مهم ترین رویداد ورزشی جهان صبر کند.  لیز هارتل و کسب اولین مدال نقره المپیک

المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی سرانجام فرا رسید، موانع حضور زنان در رشته سوارکاری برداشته شده بود و لیز هارتل به فنلاند سفر کرد. نشانه های بیماری اما متاسفانه تا پایان عمر دست از سر سوارکار دانمارکی برنداشتند، لیز از زانو به پایین فلج بود و برای سوار شدن روی اسب و پیاده شدن از آن باید از همسرش کمک می گرفت. نتیجه رقابت لیز در المپیک ۱۹۵۲ هلسینکی، کسب مدال نقره بود. او به اولین ورزشکار زن تاریخ تبدیل شد که در رقابت مشترک با مردان، به مدال دست پیدا می کند. زمان اجرای مراسم اهدای مدال فرا رسید و در یکی از زیباترین لحظات تاریخ المپیک، هنری سن سیر (برنده مدال طلا همان رشته از کشور سوئد)، لیز را از روی اسبش بلند کرد و به سمت سکو برد. از این صحنه همواره به عنوان یک از احساسی ترین صحنه های تاریخ المپیک یاد می شود. لیز هارتل و هنری سن سیر

از افتخارات لیز هارتل پس از هلسینکی، می توان به یک نقره دیگر المپیک (۱۹۵۶)، قهرمانی جهان (۱۹۵۴) و ۷ قهرمانی در کشور دانمارک اشاره کرد. او به چندین و چند تالار مشاهیر راه پیدا کرد و در دانمارک به عنوان یک قهرمان ملی شناخته می شود، خود لیز اما بزرگترین موفقیتش را راه اندازی اولین مرکز سوارکاری – درمانی در اروپا می داند. لیز هارتل سال ۲۰۰۹ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. 

بیشتر بخوانید: داستان های شنیدنی از تاریخ المپیک (۱): سفر کاروان برزیل به المپیک ۱۹۳۲ با دست‌فروشی قهوه و لوبیا! داستان های شنیدنی از تاریخ المپیک (۲): نوال المتوکل کیست؟ با پیشگام زنان ورزشکار مسلمان آشنا شوید داستان های شنیدنی از تاریخ المپیک (۳): چرا محمد علی مدال طلای المپیک خود را به رودخانه اوهایو انداخت؟ داستان های شنیدنی از تاریخ المپیک (۴): زانوی شکسته‌ای که تکیه گاه یک ملت بود  داستان های شنیدنی از تاریخ المپیک (۵): چشم پوشی روی مدال المپیک برای نجات جان انسان‌ها

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.