بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

ایتالیا – اسپانیا

منبع : طرفداری
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۰ | ۱۶:۳۶

به گزارش طرفداری، دیدار شب گذشته تایم های ایتالیا و اسپانیا یکی از دیدنی ترین جدال های تاکتیکی تورنومنت بود و تا پایان ۱۲۰ دقیقه نیز در جریان بازی هیچ برنده ای نداشت.

“Italians can not beat us, but we can certainly lose against them.”
‌
– Johan Cruyff
‌
 

می توانیم بازی شب گذشته را در یکی از نقل قول های منتصب یوهان کرایوف فقید خلاصه کنیم؛

ایتالیایی‌ها نمیتونن ما رو شکست بدن، اما ما مطمئناً میتونیم بهشون ببازیم.

اگر به عنوان یک هوادار پای تلویزیون نشسته باشید و بازی شب گذشته را دیده باشید حتما برایتان این سوال پیش آمده است که چرا ایتالیا در این دیدار پیروز شد؟ چرا اسپانیایی که مالکیت توپ و میدان را در اختیار داشت و موقعیت های خوبی را هم روی دروازه ایتالیایی ها خلق کرد نتوانست به فینال رقابت ها صعود کند.

تیم ملی ایتالیا شب گذشته جلوه و ظاهری را از خود نشان داد که در ۳۵ بازی گذشته مشابه اش را ندیده بودیم اگر بازی با سوییس را که ایتالیا با مالکیت ۴۹ درصدی در آن به پیروزی ۳-۰ رسید را فاکتور بگیریم، آخرین بازی که ایتالیا نسبت به رقیب خود مالکیت توپ کمتری داشت به ۳۵ بازی قبل و سال ۲۰۱۸ و بازی مقابل پرتغال بر می گردد که این تیم با نتیجه ۱-۰ شکست خورد در همان دیدار مقابل پرتغال نیز ایتالیا ۴۶ درصد مالکیت داشت…

شاید بگویید حتما ایتالیا در طول ۳۵ بازی قبلی با تیم قدری بازی نکرده اما در این بازه زمانی شاگردان مانچینی دو بار با پرتغال، دو بار با هلند، ۴ بار با لهستان و یک بار هم با سوییس بازی کرده است هر کدام از این رقبا در فوتبال اروپا رقبایی گردن کلفت به شمار می آیند. بخواهید قبول کنید یا نه تیم ملی ایتالیا رویکردش را تغییر داده و یکی از بی نقص ترین بازی های مالکانه اروپا را بازی می کند. در مطالب قبلی در مورد این سیستم صحبت کرده ایم و در این مطلب مشخصا درباه بازی شب گذشته صحبت می کنیم بیایید ابندا کار را با بررسی یک سری عدد و رقم بررسی کنیم که می تواند ذهنیت مناسبی از بازی به ما بدهد. (عدد و ارقام از سایت whoscored استخراج شده است و ممکن است با داده های سایت های دیگر تفاوت داشته باشد.)

تیم ملی اسپاینا شب گذشت در مجموع ۱۲۰ دقیقه مالکیت ۷۰.۱ درصدی داشت و ایتالیایی ها در این بازی تنها ۲۹.۹ درصد مالکیت داشته اند این میزان مالکیت منتج به ۹۰۸ پاس برای اسپانیایی ها و ۳۸۷ پاس برای شاگردان مانچینی شده است. بازی دقیقا همانطور پیش رفت که از قبل پیش بینی کرده بودیم اسپانیا با پاس های عرضی و پذ تعدد به دنبال ایجاد منفذه ها و فضایی در ساختار دفاعی ایتالیا بود و لاجوردی پوشان میدان هم با یک بازی کاملا سریع و انتقالی به دنبال خلق موقعیت روی ضد حملات بودند.

در نیمه اول تیم ملی ایتالیا مالکیت بیشتری داشت و آن بلاک دفاعی فشرده معروفش را هنوز به طور کامل تشکیل نداده بود شاگردان مانچینی که طبق معمول با سیستم پایه ۳-۳-۴ بازی می کردند هنگامی که توپ را از دست می دادند بسته به شرایط موجود و فرم حمله تیم اسپانیا آرایش ۱-۳-۲-۴ و ۳-۳-۴ به خود گرفت.

ایتالیا در نیمه اول بازی مالکیت ۳۵ درصدی داشت و از ابتدای بازی شرایط به گونه ای نبود که باجوردی پوشان با تشکیل چند لاین دفاعی منتظر جلو آمدن اسپانیایی ها باشند بلکه شاگرئدان مانچینی در ابتدای بازی با پرس و مارک کردن به دنبال توپ گیری و استفاده از اشتباهات اسپانیایی هستند.

در این صحنه بالا بازی کردن ایتالیایی ها را مشاهده می کنید که با بستن گزینه پاس ها به دنبال تحت فشار قرار دادن بازیکن صاحب توپ اسپانیا هستند.

در ادامه این صحنه می بینید که لئوناردو بونوچی، مدافع میانی تیم برای مارک کردن اولمو، یکی از بازیکنان تهاجمی اسپانیا تا میانه زمین هم پیش آمده است. همین جلو آمدن بونوچی نشان از بازی فعالانه و agressive ایتالیا است که مدافع میانی تیم زمان بازیسازی اسپانیایی ها تا آن منطقه برای توپ گیری پیش بیاید. در ویدیو پایین می توانید به خوبی رویکرد ایتالیا را برای بازپس گیری توپ تماشا کنید که چگونه با اعمال فشار روند بازی را به سمتی می برند که اسپانیایی ها در شرایط نامتعادلی توپ را از دست بدهند. چنین صحنه هایی در طول بازی هستند که تفاوت دو تیم با رویکرد دفاعی سنتی را از تیمی بارویکرد دفاعی مدرن جدا می کند.  

همانطور که نحوه بازی مالکانه ایتالیا تفاوت هایی با شیوه سنتی آن دارد ریکرد های دفقاعی این تیم زیر نظر مانچینی نیز دچار تحولاتی شده است. برای ما این گونه جا افتاده است که high-press و نمایش یک بازی تدافعی در تضاد کامل با هم هستند اما می بینیم که چگونه ایتالیا هر دو را با هم اجرا می کند. البته در دقایق پایانی بازی به دلیل حساسیت بالا و روند بازی و تعویض ها که کمی به ضرر ایتالا پیش رفت حالا که ذهنیتی کلی از رویکرد تدافعی تیم ملی ایتالیا و نحوه برخورد آن ها با بازیسازی اسپانیا به دست آوردیم کمی به سیستم تیم ملی اسپانیا می پردازیم. اسپانیا هم مثل ایتالیا با سیستم ۳-۳-۴ بازی کرد. سیستمی که این بار یک تفاوت بزرگ با دیدار های قبلی داشت و هیچ مهاجم نوک تخصصی و کلاسیکی در آن حضور نداشت و دنی اولمو، بازیکنی که ذاتا یک وینگر است بیشتر مواقع در نوک حمله اسپانیا حضور داشت به جز این تغییر اسپانیایی ها تغییر خاصی در رویکرد های هجومی شان برای حمله به دروازه حریف نداند و با همان پاس های عرضی و آغاز بازی از خط دروازه به دنبال رسیدن به گل بودند. اسپانیایی ها در این دیدار ۹۰۸ پاس رد و بدل کردن و اتفاقا این مالکیت اسپانیایی ها آن ها را در این بازی به مالکیت خوبی رساند و لاروخا در این دیدار xg ۱.۵۲ را به دست آوردند اما مثل بازی های قبلی باز هم نتواسنتند از این موقعیت ها استفاده کنند قبل از بازی هم گفته بودیم در بخش استفاده از موقعیت هایش مشکل دارد. در ویدیو زیر می توانید رویکرد تیم ملی ایتالیا در فاز حمله و انتقال توپ از دفاع به حمله را مشاهده کنید.  

همانطور که دیدید با پرهیز از هر نوع پاس اضافی و عرضی توپ را به جلو هدایت می کنند البته باز بازی کردن اسپانیایی ها هم در سرعت بالای بازی تاثیر داشت در مجموع tempo و ضرب آهنگ تیم ملی ایتالیا بالا بود. (ضرب آهنگ بازی با میزان میانگین ضرب خهایی که هر بازیکن به توپ می زند سنجیده می شود. هر چه تعداد ضرب ها کمتر باشد ضرب آهنگ بازی بیشتر است.) ترکیب ابتدایی دو تیم در بازی دیشب

از میان ۹۰۸ پاسی که اسپانیایی ۵۷۶ پاس رو به جلو بود و از این تعداد پاس ۳۷۶ عدد پاس رو به عقب بود و این در حالی بود که از ۳۸۷ پاس ایتالیایی ها ۲۷۲ پاس رو به جلو بود مقایسه همین چند عدد هم باز هم همان بازی عرضی و طولی اسپانیا و ایتالیا را به ما نشان می دهد و همین اتفاقات نسبت تعداد پاس های progressive  ایتالیا را بالا می برد.

Progressive pass : یک نوع از پاس که اگر مبدا و مقصدش در زمین خودی باشد باید ۲۵ متر، اگر مبدا در زمین خودی و مقصد در زمین حریف باشد ۲۰ متر و اگر مبدا و مقصد در زمین حریف باشد ۱۵ متر را بپیماید.

سر آلف رمزی معتقد بود بهترین تیم، تیمی است که بتواند توپ را با سه ضرب به محوطه جریمه حریف برساند. رویکرد ایتالیا روی ضد حملات هم دقیقا از این قانونی پیروی می کند. بیایید صحنه گل را یک بار دیگر با هم مرور کنیم:  

همانطور که دیدید بازیکنان ایتالیا با سه پاس توپ را به محوطه جریمه اسپانیا می رسلاند و کیه زا با یک شوت دقیق دروازه سیمون را باز می کند نکته جالب ماجرا این است که اسپانیایی ها هم گل خود را زمانی به ثمر رساندند که از فضای پاس های عرضی فاصله گرفتند و با دادن سه پاس vertical توپ را به محوطه جریمه ایتالیا رساندند.

در نیمه دوم روند بازی نسبت به نیمه اول تغییر کرد و پس از این که ایتالیا گل را به ثمر رساند، روبرتو مانچپینی تولوی و پسینا را به میدان فرستاد دو تعویضی که خیلی منطقی به نظر نمی آمد و روبرتو مانچینی کمی زود تیمش را به عقب فراخواند و سر همین اتفاق هم مقاومت آن ها سرانجام در دقیقه ۸۰ شکست البتته در این بازه زمانی ایتالیا ضد حملاتی را هم ترتیب داده بود اما از هیچ کدام استفاده نکرد و در مجموع روند بازی این تیم تا پایان بازی منقطع شد و فقط در فاز دفاعی توانست عملکرد خوبی را داشته باشند. تیم هایی در شرایط ایتالیا که گل اول را دریافت می کنند مستعد دریافت گل دوم هم هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.