پرچمداران کاروان ورزش در المپیک | برای اولین بار پرچم ایران دست بسکتبال افتاد

شاید اگر آن رفتار غیرمتعارف چند والیبالیست سرشناس در المپیک قبلی نبود حالا مسئولان کمیته ملی المپیک کاپیتان تیم ملی والیبال را پرچمدار کاروان ورزش ایران در توکیو می کردند اما آن رفتار غیرمتعارف ستاره های والیبال که به بهانه آماده نشدن کت امیر خوش خبر، در مراسم رژه شرکت نکردند (صرف نظر از این شایعه که گفته شد موقع رژه حال طبیعی نداشتند و سعید معروف، شهرام محمودی و سید محمد موسوی انرژی زیادی صرف کردند تا کذب بودن این شایعه را ثابت کنند) احتمالا باعث شد این بار هم برای انتخاب پرچمدار کسی سراغ والیبال نرود و قرعه به نام بسکتبال بیفتد.

به گزارش طرفداری، انتخاب صمد نیکخواه بهرامی کاپیتان محبوب بسکتبال ایران به عنوان پرچمدار کاروان ورزش کشورمان در المپیک توکیو، یک اتفاق ایده آل برای این رشته ورزشی است. بسکتبال حالا بعد از سال های طولانی احساس قدرت می کند.  قرار بود سهراب مرادی پرچمدار باشد؟

برخی منابع آگاه خبری مدعی هستند قرار بود پرچمدار ورزش ایران در المپیک توکیو سهراب مرادی برنده مدال طلای المپیک قبلی باشد و مرادی با از دست دادن سهمیه المپیک و نرسیدن به حدنصاب لازم برای ورود به عرصه رقابت در توکیو، این شانس بزرگ را از دست داد اما اگر بنا بود مسئولان ورزش پرچم کاروان را به یکی از طلایی های المپیک قبلی بدهند، می شد این پرچم را به دست حسن یزدانی سپرد. هرچند زمان برگزاری رژه افتتاحیه با زمان برگزاری رقابتهای کشتی المپیک سازگاری ندارد و همین مساله، شانس پرچمداری حسن یزدانی را به صفر می رساند اما به نظر می رسد ماجرای قرار مدار انتخاب یک طلایی برای پرچمداری بیشتر گمانه زنی باشد. کشتی پرچمدار رکورددار!

قابل پیش بینی بود این بار برای پرچمداری یک نفر از ورزش های تیمی انتخاب شود و این انتخاب باید بین والیبال و بسکتبال صورت می گرفت که به نظر می رسد غیبت سه ستاره والیبال ایران در رژه المپیک قبلی، شانس را به بسکتبالی ها داد و چه گزینه ای بهتر از صمد نیکخواه بهرامی… این برای اولین بار است که پرچم ایران در رژه المپیک را یک نفر از خانواده بسکتبال ایران در دست می گیرد. پیش از این کشتی و وزنه برداری رکورددار پرچمداری کاروان ورزش ایران در المپیک ها بودند. البته بدون در نظر گرفتن المپیک های زمستانی و پرچمداری اسکی بازهای ایرانی… اگر ملاک فقط المپیک های اصلی یا همان المپیک های تابستانی باشد، کشتی و وزنه برداری ایران در جایگاه اول و دوم ورزش های ما از لحاظ پرچمداری المپیک هستند. زنده یاد محمود نامجو پرچمدار موفق و پیشرو

محمود نامجو اولین ورزشکار ایرانی است که پرچم ایران را در رژه افتتاحیه المپیک در دست گرفت. المپیک ۱۹۵۲ محمود نامجو پرچمدار کاروان ورزش ایران بود. صرف نظر از المپیک ۱۹۰۰ که تنها یک ورزشکار ایرانی زمان قاجار به المپیک رفت، در اولین حضور ایران در المپیک، پرچم به یک نماینده انجمن ورزشی ارتش سپرده شد. مصطفی بهارمست در المپیک ۱۹۴۸ به عنوان نماینده ارتش کاروان ورزش ایران را همراهی کرد و نقش پرچمدار را برعهده داشت. در المپیک ۱۹۵۲ نامجو این پرچم را به دوش کشید اما در المپیک زمستانی ۱۹۵۶ یک نفر از پرسنل کاروان ورزش کشور، پرچمدار شد. این بار سیمون فرزامی در المپیک زمستانی ۱۹۵۶ پرچمدار ما بود ولی در المپیک تابستانی سیاست ورزش این بود که یک ورزشکار پرچمدار باشد و چه کسی بهتر از زنده یاد محمود نامجو که در المپیک ۱۹۵۲ پرچمدار بود و دو نقره هم برای وزنه برداری ما به ارمغان آورد. زنده یاد نامجو در المپیک تابستانی ۱۹۵۶ پرچمدار بود و سه برنز هم در وزنه برداری تصاحب کرد تا از این حیث صاحب رکورد شود؛ دو بار پرچمداری با ۵ مدال. پرچم در ازای مدال 

در المپیک ۱۹۶۰ پرچم دوباره به وزنه برداری رسید اما این بار جعفر سلماسی پرچمدار شد. دارنده اولین مدال تاریخ ورزش ایران در المپیک ها که در لندن ۱۹۴۸ مدال برنز گرفته بود، این بار به عنوان مربی وزنه برداری پرچمدار شد تا شاید این پرچمداری پاداش آن مدال نوبرانه باشد. ۴ سال بعد پرچم به نصرت الله شاهمیر رییس فدراسیون شنا سپرده شد و در المپیک ۱۹۶۴ دیگر وزنه برداری پرچم را به دست نداشت و این افتخار نصیب شنا شد. در المپیک ۱۹۶۸ ابوالفضل انوری از کشتی پرچمدار کاروان شد و به مقامی بهتر از ششمی دست نیافت. ۴ سال بعد در المپیک ۱۹۷۲، پرچم را به عبدالله موحد سپردند تا کشتی برای بار دوم این افتخار را تجربه کند. اما موحد دچار بدشانسی شد و با آسیب دیدگی از دور رقابتها کنار رفت. در المپیک ۱۹۷۶ کشتی با وزنه برداری برابر شد و برای بار سوم یک نفر از خانواده کشتی پرچم را به دست گرفت؛ مسلم اسکندر فیلابی اما او هم هفتم شد! از طلسم پرچم تا انتخاب ایدئولوژیک

ورزش ایران در المپیک های ۱۹۸۰ مسکو و ۱۹۸۴ امریکا شرکت نکرد و در المپیک ۱۹۸۸ سئول، حسن زاهدی از تکواندو پرچمدار شد و در کمال تعجب اصلا سر وزن نرسید و هیچ مسابقه ای نداد تا طلسم پرچم پابرجا بماند. المپیک ۱۹۹۲ بارسلون با پرچمداری علیرضا سلیمانی، کشتی را از وزنه برداری پیش انداخت. سلیمانی هم در المپیک به رتبه ششم قناعت کرد. ۴ سال بعد در المپیک ۱۹۹۶ لیدا فریمان به اولین بانوی ایرانی پرچمدار المپیک تبدیل شد. او که تیرانداز بود در رتبه چهل و ششم مرحله مقدماتی تفنگ بادی به کار خود خاتمه داد. انتخاب او برای پرچمداری بیشتر یک انتخاب ایدئولوژیک بود. المپیک ۲۰۰۰ پرچم به امیر رضا خادم سپرده شد. خادم با رتبه چهارم به کار خود خاتمه داد تا این بار هم پرچمدار ایران روی سکو نرود و همچنان محمود نامجو تنها پرچمداری باشد که همزمان با پرچمداری موفق به کسب مدال شده است. پرچمداری که انصراف داد، پرچمداری که الهام بخش شد

در المپیک ۲۰۰۴ آرش میراسماعیلی برای پرچمداری انتخاب شد و او هم به دلیل هم قرعه شدن با نماینده اسراییل از مبارزه انصراف داد تا طلسم پرچم ادامه داشته باشد. ۴ سال بعد در المپیک ۲۰۰۸ هما حسینی ورزشکار رویینگ ایران پرچمدار شد که او هم در مرحله مقدماتی موفق بود اما در دور نهایی حذف شد و از دور رقابتها کنار رفت. المپیک ۲۰۱۲ پرچم به علی مظاهری بوکسور ایرانی رسید که در همان مسابقه اول در اعتراض به داور، از رینگ خارج شد. المپیک قبلی هم پرچم به زهرا نعمتی بانوی اراده سپرده شد. تیراندازی که هم در پارالمپیک شرکت کرد و هم به رغم معلولیت سهمیه المپیک گرفت. زهرا نعمتی با رتبه ۳۳ به کار خود خاتمه داد اما همین که در المپیک شرکت کرده بود، نامش در صف قهرمانان قرار گرفت و الهام بخش هزاران بانوی معلول شد.

حالا در المپیک توکیو برای اولین بار یک نفر از خانواده بسکتبال پرچم را به دست می گیرد، کاپیتان صمد نیکخواه بهرامی… جای برادرش آیدین نیکخواه بهرامی در المپیک خالی است. صمد به یاد برادر رعنایش که در سانحه رانندگی جان باخت، در رژه المپیک شرکت می کند.