این بار منجی فوتبال ملی کیست؟ | منامه شبیه امان و دوحه

به گزارش طرفداری فوتبال ما در حالی مجبور است هم بحرین و هم عراق را برای رسیدن به مرحله نهایی رقابتهای انتخابی جام جهانی ببرد که کارش سخت جلوه می کند و شرایط با سال ۱۳۸۳ و در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ بسیار شباهت پیدا کرده است. آن جا که تیم ملی در خانه به اردن باخت و نیازمند به پیروزی برابر اردن و قطر در خانه حریفان برای صعود به جام جهانی شد.

البته آن زمان هم مثل امروز بعد از صعود از این گردنه هولناک تازه باید دور دوم مسابقات را برگزار می کردیم! تیم ملی فوتبال ما در دور دوم مسابقات آسان تر کار کرد و با موفقیت به جام جهانی رفت، شاید شرایط امروز هم همان طور باشد، یعنی اگر به دور دوم صعود کنیم، کارمان ساده تر از مرحله ای باشد که امروز در آن قرار داریم و برای صعود به جام جهانی در آن تقلا می کنیم.

تیم ملی فوتبال کشورمان در روز ۱۸ شهریور ماه سال ۱۳۸۳ برابر تیم ملی اردن که در دوران اوج فوتبالش بود و با مربیگری محمود الگوهری تلاش به صعود داشت قرار گرفت. همین اردن در جام ملتهای آسیا که یک ماه قبل تمام شده بود با ژاپن مساوی کرده و تنها در ضربات پنالتی مغلوب این تیم شده بود و حالا افق های جام جهانی را حتی با تساوی برابر ایران در می نوردید، اما آنها حساب ۹۰ دقیقه بودن فوتبال را نکرده بودند و تیم ملی فوتبال کشورمان در دقیقه ۸۰ با ضربه سر نیکبخت که دقیقه ۷۰ هنگام ورود به میدان به دکتر دادکان قول داد گلزنی کند و در دقیقه ۸۸ با ارسال هاشمیان و ضربه علی دایی ۲ گل زد و بازی را به سود خود به پایان رساند. یک ماه بعد شاگردان برانکویی که از همان ابتدا در فوتبال ایران به پروفسور معروف شده بود، قطر را هم در دوحه بردند و با قدرت به مرحله دوم رقابت هایی صعود کردند که از آن تنها یک تیم به دور دوم بازیها صعود می کرد. امروز شاید کار ما سخت تر از آن دوره نباشد اما مسیرمان درست همان مسیر است. برانکو کنار وحید هاشمیان، نیکبخت، کریمی و البته خداداد و مهدوی کیا که در پیروزی مقابل قطر نقش اساسی داشتند و … منجیان دوره مورد نظر بودند، امروز چه کسانی ما را نجات خواهند داد؟

تیم ملی برای رسیدن به جام جهانی ۲۰۱۴ هم با کارلوس کی روش به زحمت افتاد. آن جا در مرحله نهایی کارمان به جایی رسید که از سه بازی پایانی هر ۹ امتیاز ممکن را می خواستیم وگرنه باید قید برزیل را می زدیم که لبنان را در تهران و قطر را در دوحه و کره جنوبی را در خانه خودش بردیم و راهی جام جهانی شدیم.

در مقدماتی ۲۰۰۶ اما در همان دور اول و مقدماتی رقابتهای انتخابی جام جهانی به مشکل خوردیم. وقتی با همایون شاهرخی در تهران به اردن باختیم، دکتر محمد دادکان برانکو را به تیم ملی برگرداند و در ادامه وحید هاشمیان هم به مدتها قهر و دلخوری پایان داد و برانکو خلاف میل باطنی اش خداداد را هم دعوت کرد. همه با هم آمدند و دو بازی سخت را در خانه حریفان بردند و از آن پیچ تند گذشتند.

 حالا هم دراگان اسکوچیچ و بازیکنان تیم ملی به لطف فاجعه مارک ویلموتس در پیچ تند منامه به سر می برند و باید با ۴ پیروزی مقابل هنگ کنگ، بحرین، کامبوج و عراق منجی فوتبال ما شوند.

پی نوشت: ۴۸ ساعت قبل از سفر تیم ملی به امان برای نیکبخت در تهران مشکلی پیش آمده بود و دادکان، رییس وقت فدراسیون فوتبال با پادرمیانی این مشکل را حل کرد. به او گفتند نیکبخت را از تیم ملی خط بزند اما دکتر دادکان زیربار نرفت و نیکبخت را با تیم ملی به اردن برد و همین بازیکن پایه گذار پیروزی ایران شد.