شایان مصلح : حتما خواست خداوند بود

شایان مصلح ، پس از سروش رفیعی دومین بازیکنی بود که بالاجبار باید اردوی پرسپولیسی ها را ترک کند و برای فصل بعد در تیمی غیر از سرخ پوشان به میدان برود.

هر چه جام بود در این دو سال گرفتیم

شایان مصلح:

روزهای ابتدایی شاید آدم ناراحت باشد و نتواند توضیحات خوبی ارائه دهد. اما من می خواستم با هواداران پرسپولیس راجع به اتفاقاتی که افتاد صحبت کنم. خدا راشکر در این دو سال اخیر توانستیم با تیم پرسپولیس هرچه جام بود به دست بیاوریم. دو بار قهرمانی در لیگ، سه سوپرجام و یک جام حذفی، بهرحال توانستیم با موفقیت پیش برویم خود من هم در این دو سال شرایط خوبی داشتم. باید از همه شما هواداران تشکر کنم به خاطر همه محبت ها و زحمت هایتان از شما ممنونم. همیشه پشت ما بودید و همه شما خیلی مرد هستین، خانم ها هم خیلی خانم هستین! (باخنده)

بازیکن‌های خسته و دل های شکسته!

شایان مصلح:

روزهای سختی در این دو سال داشتیم. قبلا می گفتیم با پنجره های بسته و بازیکنهای خسته که الان باید بگیم با دل های شکسته! ولی قسمت و تقدیر است و خداوند خواسته تا به این ترتیب باشد و در خدمت شما نباشم. حالا اگر برگردم و یا برنگردم به آینده و تقدیر من مربوط می شود.

در بازی السد پارگی همسرینگ داشتم

شایان مصلح:

واقعا نمی دانم این اتفاقی که افتاده فنی بوده یا خیر. با آقای کالدرون که صحبت می کردم ایشان گفتند هیچوقت نتوانستیم از لحاظ فنی تو را ببینم. بهرحال در دیدار برابر السد همسترینگ من پارگی داشت آن هم به این دلیل بود که در ماه قبل از آن با مصدومیت برای پرسپولیس بازی کرده بودم و همین باعث شده بود تا در بازی السد همسترینگ من پاره شود. درباره مصدومیتم فقط عقب تر برویم می بینیم که در دوران محرومیت از جذب بازیکن، دچار مصدومیت شده بودم و با درد و مصدومیت مجبور شدم به میدان بروم و همین مصدومیت اولیه را برای من رقم زد.

با مصدومیت بازی کردم اما نگذاشتم تیم خالی شود

شایان مصلح:

همه بازی ها را با آن شرایط بازی می کردم و مهمترین دلیل مصدومیتم هم در بازی نفت مسجد سلیمان اتفاق افتاد که آقا سید و شجاع هر دو مصدوم بودند و به همین دلیل تیم دفاع وسط نداشت و کمال و محمد نادری مجبور شدند در دفاع وسط به بازی بروند و جناح چپ تیم خالی شده بود. من هم سرمای شدیدی خورده بودم ولی با همان وضعیت صبح بازی گفتم من بازی می کنم و این موضوع باعث شد تا زلاتکویی که هیچ وقت از خود واکنشی نشان نمی داد من را بغل کرد و خوشحال بود. بهرحال آن بازی را با تمام شرایطی بدی که داشتم بازی کردم. بین دو نیمه باز هم مجبور شدم آمپول بزنم و حتی آقای برانکو هم دید من با آمپول دارم بازی می کنم. از دقیقه دهم آن بازی مصدومیت کهنه پنج شش ماهه ام باز هم سر باز کرد.