محسن قهرمانی : باز هم از پرسپولیسی‌ها عذرخواهی می‌کنم

در آستانه دیدار نیمه‌نهایی جام‌ حذفی ، به یاد تمام اتفاقات دیدار‌های پرسپولیس و سپاهان، سراغ محسن قهرمانی رفتیم. داور جنجالی فوتبال کشورمان که حداقل در دو بازی بین این دو تیم، اتفاقات عجیبی را تجربه کرد. او در این مصاحبه، حرف‌هایی به زبان آورد که جالب به نظر می‌رسد.

* برای محمدحسین زاهدی‏فر چه پیشنهادی قبل از شروع بازی سپاهان و پرسپولیس دارید؟

محسن قهرمانی:

اول اینکه محمدحسین یکی از داوران بسیار خوب و کم‌اشتباه فوتبال ایران است که می‌تواند به سرعت در زمین جابه‌جا شود و در این فصل، برای هر کدام از این تیم‌ها، ۳ بار قضاوت کرده است. مطمئناً داور نمی‌تواند اشتباه نکند ولی امیدوارم اشتباه بزرگی نداشته باشد به هر حال حساسیت‌ها بالا رفته و این بحث تقسیم سکو‌ها هم دردسر شده است.

* در این مورد، حق با کدام باشگاه است؟

محسن قهرمانی:

جام‌حذفی که مثل لیگ، رفت و برگشت نیست. اینجا گل زده در خانه حریف هم معنا ندارد و از این رو، سکو‌ها باید ۵۰-۵۰ باشد. باقی بحث‌ها، بچگانه است. متأسفانه مدیرعامل سپاهان با مصاحبه‌هایش، جو را به هم ریخته ولی باید حرفه‌ای باشد.

* نگفتید زاهدی‌فرد باید در این بازی چه کاری انجام بدهد؟

محسن قهرمانی:

برای بازی، سه تیم به زمین می‌روند و من دعا می‌کنم تیم داوری برنده از زمین خارج شود. قطعاً فشار روی سکوها، التهاب بازی را چندبرابر می‌کند به خصوص که بازی حتماً باید برنده داشته باشد. البته اینکه نقش‌جهان میزبان شده و فاصله تماشاگران از زمین زیاد است، می‌تواند به زاهدی‌فرد کمک کند، اما او بدون استرس به زمین برود و در همان ۵ دقیقه اول، با دو، سه تصمیم خوب، بازی را کنترل کند. دعا می‌کنم در همان ۹۰ دقیقه نیز کار تمام شود. محمدحسین کاملاً به مصاحبه‌ها، نامه‌ها و جو بی‌تفاوت باشد و کار خودش را بکند.

* خودتان هم در نیمه‌نهایی، بازی پرسپولیس و سپاهان جام‌حذفی را سوت زدید؛ همان ۴ بر یک معروف!

محسن قهرمانی:

بله. حسین کعبی از محسن بنگر پنالتی گرفت و ضربه را فرزاد آشوبی به گل تبدیل کرد. دقیقه ۸۶، حسین پاپی از پژمان نوری پنالتی گرفت و هادی عقیلی گل زد. همان شب همراه مصطفی دنیزلی، سرمربی پرسپولیس، به برنامه ورزش از نگاه ۲ رفتیم و کارشناس برنامه، هوشنگ نصیرزاده بود که روی خط آمد و گفت تصمیم من کاملاً درست بود. در ضمن، در وقت‌های اضافی، سپاهان ۹ نفره شد و سرمربی این تیم یعنی بوناچیچ را اخراج کردم. با این حال دم پرسپولیسی‌ها گرم که به من احترام گذاشتند.

* البته انتقاد از شما در آن بازی بیشتر از حمایت‌ها بود! واقعاً فکر می‌کنید تصمیم تان درست بوده؟

محسن قهرمانی:

در آن صحنه، نوری با زانو به پاپی ضربه زد. آن زمان من ۳۲ ساله و یک داور جوان و کم‌تجربه بودم، اما فقط همان صحنه از بازی بحث‌برانگیز شد. در آن هفته، سه بار قضاوت داشتم، روز شنبه برای سایپا سوت زدم، روز دوشنبه بازی پاس و استقلال را داشتم و روز پنج‌شنبه دیدار پرسپولیس و سپاهان. فشار زیادی روی من بود ولی اگر در آن روز، پنالتی نمی‌گرفتم هم، کسی از من ایراد نمی‌گرفت. یعنی قهرمانی ۳۲ ساله پنالتی گرفت، اما شاید محسن قهرمانی ۴۰ ساله آن صحنه را پنالتی نمی‌گرفت.

* بازی بعدی و جنجالی سپاهان و پرسپولیس را به خاطر دارید؟

محسن قهرمانی:

فقط این را می‌گویم که بار‌ها از هواداران پرسپولیس بابت اتفاقات آن دیدار عذرخواهی کردم و باز هم عذرخواهی می‌کنم، همین!

* فقط این را بگویید که یک روز قبل از آن بازی و ماجرای غش کردن و کارت به کارت، اتفاقی رخ داده بود؟

محسن قهرمانی:

روز قبل از بازی، من از مشهد به تهران آمدم و یکسره به منزل خواهرم رفتم. پرواز تهران به اصفهان هم شب بود و کنار کامران تفتی نشستم و به اصفهان رفتم. آخر شب به هتل رسیدم و اصلاً وقتی نبود که اتفاقی بیفتد. البته ۴۸ ساعت قبل از بازی، مسائلی پیش آمد که برعکس ذهنیت عامه بود. بعداً این موضوع را می‌گویم که چه اتفاقی رخ داد، هنوز زود است.

* بعد از آن بازی، به خودتان نگفتید اصلاً چرا داور شدم؟!

محسن قهرمانی:

نه اتفاقاً با قدرت و انگیزه بیشتری می‌خواستم برگردم و خیلی از مسائل را جبران کنم. از همان جایی که مجبورم کردند بروم، به فوتبال برگشتم و وقتی خودم خواستم، خداحافظی کردم. همه چیز را به امام رضا (ع) واگذار کردم و امیدوارم بعداً حقایق برای مردم رو شود.

* ولی از شما بعید بود چنین اشتباهی کنید. قبول دارید؟

محسن قهرمانی:

هیچ عمدی در کار نبود. من دو کمک‌داور و یک داور چهارم در تیمم داشتم، اما هیچ کمکی به من نکردند. هرکدام از آنها، از تصمیم من انتقاد می‌کرد، مطمئناً هم پنالتی را مردود می‌کردم و هم کارت قرمز را ولی هیچ‌کس کمکی نکرد. اتفاقاً بین دو نیمه، ناظر بازی و کمک‌هایم از من تعریف و تمجید کردند. هیچ کدام نگفتند اشتباه کردی!

* پس چرا بعد از بازی، هیچ‌کس حتی کارشناسان داوری و دوستان تان هم از تصمیمی که گرفتید، حمایت نکردند؟

محسن قهرمانی:

این آرزوی من برای زاهدی‌فرد است که هم موفق باشد و هم کارشناسان رنگی، کارش را کارشناسی نکنند. از قول من بنویسید اکثر کارشناسان داوری کشورمان رنگی هستند و همسو با فدراسیون و جو جامعه، نظر می‌دهند.

* به نظر شما اگر زاهدی‌فرد در این بازی اشتباه بزرگی انجام بدهد، بلایی که بر سر شما آمد را برای او تکرار می‌کنند؟

محسن قهرمانی:

نه دیگر سر هیچ داوری چنین بلا‌هایی نمی‌آید. من باید می‌رفتم و یکسری باید با من تسویه‌حساب می‌کردند. بروید و ببینید به جز من، باقی داور‌ها چطور از داوری رفتند.

* منظورتان علی دایی است؟

محسن قهرمانی:

من کلی حرف زدم و برای دایی هم احترام خاصی قائل هستم.

* چرا داوران نمی‌توانند محبوب باشند؟

محسن قهرمانی:

اتفاقاً برعکس، ما داور‌ها به خصوص نسل قبل، محبوب هستیم. این همه سال گذشته، اما یکی از پرسپولیسی‌ها در صفحه اینستاگرام من نوشت: «کاش نمی‌رفتی هیولا!» یعنی هم آن دلخوری را از من داشت و هم دلش برایم تنگ شده بود. هیچ‌کس از رفتن ما خوشحال نیست.

* یعنی نسل امروز داوران ضعیف هستند؟

محسن قهرمانی:

نمی‌گویم ضعیف هستند؛ آن‌طور که باید باشند، نیستند. مثلاً در بازی برگشت پرسپولیس و سپاهان، ببینید بازیکنان چطور با داور صحبت می‌کنند، اما هیچ واکنشی از داور نمی‌بینیم. البته از سوی کمیته داوران، چیزی به داور‌ها داده نشده که بخواهیم از آن‌ها توقع بیشتری داشته باشیم.

* می‌دانید که همیشه پشت سر داور‌ها هم حرف و حدیث است. این موضوع طبیعی است؟

محسن قهرمانی:

بله چراکه نه. اکثر داوران، شغل‌های دیگری هم دارند و درآمدشان معمولاً خوب است. الان حدود ۶۰ درصد از داوران ما، بیش از ۱۵ میلیون تومان در ماه درآمد دارند؛ فکر می‌کنید از طریق قضاوت چقدر گیرشان می‌آید؟ در نهایت برای یک نیم‌فصل ۵ تا ۷ میلیون تومان، اما داوران پاکی داریم. یا مثلاً همین علیرضا فغانی که لیاقتش را ثابت کرده و میلیاردی پول درمی‌آورد؛ نوش‌جانش. این حرف‌ها را هم می‌زنند، چون حق‌الزحمه داوری پایین است ولی داوران برخلاف بازیکنان، یک شغل ندارند بلکه در مشاغل دیگر هم فعالیت می‌کنند.

* دیگر فوتبال برای شما تمام شده و نه داوری می‌کنید، نه نظارت می‌گیرید. امروز بگویید طرفدار چه تیمی بودید؟

محسن قهرمانی:

شما هیچ داوری را پیدا نمی‌کنید که تعلق خاطر به تیم‌ها نداشته باشد، اما من نه استقلالی هستم و نه پرسپولیسی. البته گاهی همین تعلق خاطر سبب می‌شود داوران روی تیم‌های محبوب خود سختگیری کنند ولی هر دو تیم تهرانی با قضاوت من، شکست‌های سنگینی هم داشتند. به همین خاطر من اهل حمایت از هیچ کدام‌شان نبودم.