بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

‍ بررسی پیشینه حضور آرژانتینی ها در ادوار جام‌جهانی و پاسخ به یک پرسش : آیا مسی و دوستان با وجود توقف برابر ایسلند راه و یاد مارادونا را زنده می کنند ؟!

نگاهی به پیشینه ی تیم ملی فوتبال آرژانین در جام جهانی

نویسنده : ParsFootball Multimedia News
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : یکشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۷ | ۱۷:۱۷
شروع جام جهانی 2018 برای تیم ملی آرژانتین و مخصوصاً کاپیتان این تیم لیونل مسی چندان جالب نبود.

ایتالیائی ها در جام جهانی روسیه حضور ندارند از این رو پس از برزیل و آلمان باید آرژانتینی ها در کنار اروگوئه ای ها که دو بار فاتح جام جهانی شده اند را بعنوان پر افتخار ترین تیمهای حاضر در سرزمین تزارها بشماریم.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

آنها دومین کشور وسیع آمریکای جنوبی هستند و به همراه اروگوئه دومین کشوری هستند که بیشترین قهرمانی را در جام جهانی در این منطقه بدست آورده اند و این در حالی است که آنها سه فینال را در سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۹۰ و ۲۰۱۴ از دست داده اند و این برای کشوری که نوابغی چون دی استفانو و مارادونا و مسی را داشته و سیل بی شماری از ستارگان بی بدیلی چون ماریوکمپس و آردیلز و پاسارلا و کانی جیا و باتیستوتا و زانتی و … داشته است نمی تواند آمار امیدوار کننده ای باشد.

باید گفت قصه شهرت آرژانتین در جهان فوتبال در سالهای تیره آن کشور در زمان حکمرانی ژنرال خورخه ویلا در سالهای ۱۹۷۶- ۱۹۸۳ آغاز شد . جائی که در سال ۱۹۷۸ آنها با وجود قصه های ناخوشایندی چون رفتار های وحشتناک با آزادی خواهان و تبانی با تیم پرو به فینال جام جهانی رسیدند و در حالی که سر مربی خوش تیپشان سزار منوتی و بازیکنان بی نظیری چون کمپس و فیلول و برتونی و آردیلز و… را در ترکیب داشتند بار دیگر کابوس فینال با میزبان را برای هلندی ها تکرار کردند و قهرمانی بدست آوردند که شاید ضامن بقای ژنرال های دیکتاتور شد.

هشت سال بعد قصه آرژانتین عوض شد و دوران سیاه سیاسی آنها به اتمام رسیده و به همت یک نابغه بزرگ چون مارادونا توانستند بار دیگر یک قهرمانی جام جهانی با حال و هوای سیاسی را تجربه کنند. قبل از شروع جام جهانی درگیری نظامی بین کشور انگلستان و آرژانتین بر سر جزایر فالکلند رخ داد و بازی در مرحله حذفی که بین آرژانتین و تیم ملی انگلستان رخ داد به نوعی یاد آور آن در گیری بود و دیه گو مارادونا یک نفره ارتش فاتح آرژانتین در زمین فوتبال شد و توانست دو گل استثنائی بزند که یکی با دریبل زدن تقریبا همه بازیکنان انگلستان از میانه زمین تا زدن گل بود و گل بعدی را با ضربه دست زد که بعدها نام آن ضربه را ” دست خدا ” گذاشت.

چهار سال بعد هم مارادونا که در ناپولی در حد یک قدیس پرستش می شد توانست تیمش را با غلبه بر دو رقیب سنتی اش یعنی برزیل و ایتالیا به فینال برساند اما معجزه مارادونا در فینال رخ نداد و آلمان ها فاتح شدند.

در فاصله سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۸ از آرژانتین همواره به عنوان یکی از نامزد های قهرمانی جام جهانی نام می برند بخصوص آن که همواره از استعدادهای استثنایی بهره می گرفتند اما با این که در سال ۲۰۱۴ به فینال رقابتها و آن هم در سرزمین رقیب سنتی یعنی برزیل رسیدند اما باز هم برای بار دوم آسمان آبی و سپید دیار نقره و تانگو و فوتبال را ژرمنها با ابرهای خاکستری با شکست منقش کردند .

حالا باید منتظر ماند و دید در نهایت در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه با وجود تساوی آرژانتین در دیدار نخست برابر ایسلند ، کدام‌ روی فوتبال به آرژانتینی ها نمایان خواهد شد؟!

تورج عاطف – خبرگزاری پارس فوتبال