بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

یادداشتی در وصف شکوه مردانی که عشق تمام فوتبال دوستان جهان هستند…

نگاهی به تاریخچه تیم ملی فوتبال برزیل در جام های جهانی

نویسنده : ParsFootball Multimedia News
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : پنج شنبه ۲۴ خرداد ۱۳۹۷ | ۱۵:۴۱
تیم ملی فوتبال برزیل

برزیلی ها همیشه کاندیدای اول قهرمانی جهان هستند و این عنوان بی دلیل نیست . آنها تنها کشوری هستند که در همه ادوار جام جهانی حضور داشتند و بیشترین عنوان قهرمانی تا قبل از جام جهانی 2018 روسیه را داشته اند و پنج گانه قهرمانی آنها در حالی رخ داده است که آنها دو فینال را هم از دست داده اند.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :
قصه های برزیل از دوره های آغاز جام جهانی شروع شد زمانی که در یک روز فاجعه آمیز( البته برای برزیلی ها نه اروگوئه ای ها ) درسال 1950 ورزشگاه ماراکانا برزیل غرق در ماتم شد زیرا برزیل در خاک خودش جام جهانی را برای دومین بار و تا به امروز آخرین بار در دستان اروگوئه ای ها دید.
آن روز طلائی پوشان برزیل نمی توانستند تصور کنند روزی آنها حاکم مطلق جام جهانی خواهند بود و بی گمان نمی توانستند تصور کند روزی سیاه تری را 64 سال بعد در کشورشان نسبت به چنین روزی تجربه کنند و آن شکست حقارت بار را در نیمه نهائی جام جهانی 2014 برابر آلمان متحمل شوند.
فوتبال جام جهانی را از سال 1974 به یاد دارم زمانی که 8 ساله بودم و قبل از آن از افسانه های پله و توستائو و گارینشا و رولینو … شنیده بودم اما جام جهانی اول پس از ژول ریمه برای فاتحان ابدی آن یک فاجعه بود زمانی که آنها حتی نیمه نهائی را باختند آن هم به لهستان گمنام آن روز و ستارگان بی مانندش چون داینا و ژارماخ و توماژفسکی و لاتو  چهار سال بعد در آرژانتین 1978 هم فینالیست نشدنداما در این میان کمتر مورد حمله طرفدارانش قرار گرفت زیرا پرو کوبیلاس در مصاف با آرژانتینی ها جشنواره ای از شرم که همه آن را تبانی نام گذاشتند را انجام دادندو آرژانتین را به فینال و برزیل را راهی دیدار رده بندی کردند.
اسپانیا 1982 برای عاشقان برزیل یک حسرت بزرگ بود آنها تیمی را دوست داشتند که زیباترین وجوه این بازی را به نمایش می گذاشت و سوکراتس فقید و زیکو و ادر و… عالی بودند اما دروازه بان وحشتناکشان جام را به ایتالیائی ها تعارف و آنها به کمک اعجوبه آن سالهایشان پاوئولو روسی فاتحش شدند.
مکزیک 1986 خاطره 1970 را تکرار نکرد زیرا در کلاسیک ترین بازی جام جهانی آنها بازی را به فرانسه و سردار خوشنام آن روزگارشان پلاتینی باختند. ایتالیا 1990 برزیلی ها تنها پیراهن طلائی پوشیده بودند . بازی ملال آور آنها به سختی از سوی مارادونا و کانی گیا مجازات شد و آنها حذف شدند.
آمریکا 1994 آنها پس از بیست و چهار سال بار دیگر قهرمان جام جهانی اما با کاپ دیگری شدند . به به تو و روماریو زوجی استثنائی بودند و برزیل حساب گر و به دور از ماجراجوئی را قهرمان جام کردند. فرانسه 1998 به گفته چند هفته پیش پلاتینی همه چیز آماده شده بود تا فینال مابین برزیل و فرانسه برگزار شود و چنین شد و زیدان و دشان و … رونالدو و تیمش را به دومین شکست در فینال رساندند.
برزیلی ها خیلی زود جبران کردند و در سال 2002 اولین جام جهانی در آسیا را فتح کردند و با سه ” ر” خود یعنی ریوالدو و رونالدو و رونالدینیو قهرمان شدند.
آلمان 2006 آنها تیم شکننده ای بودند از این رو بازی فینال 1998 که تکرار شده بود بار دیگر مغلوب تکراری داشت و برزیلی ها نتوانستند از عنوانشان دفاع کنند.
در ۲۰۱۰ برزیلی های خوش خیال می پنداشتند که چون اولین جام جهانی که نه در اروپا و نه در آمریکا برگزار شده بود باز هم فاتح جام جهانی اول در قاره آفریقا باشند. اما هلندی ها درس سختی همراه با شکست به آنها دادند.
سرانجام جام 2014 رسید جائی که برزیلی می خواستند خاطره جام جهانی 1950 را جبران و پس از 12 سال دو باره قهرمان جام جهانی شده و مدت زمانی 24 سال فاصله بین دو جام 1970 تا 1994 را نصف کنند اما حقارتی بس بالاتر از شکست در برابر اروگوئه در 1950 را آلمانی ها در نیمه نهائی به آنها دادند و در جلوی تماشاچیانشان نتیجه وحشتناکی نصیبشان کردند .آنها 7 گل خوردند تا عجایب هفت گانه تبدیل به 8 گانه بشود.
برزیل با همه این قصه ها همیشه سرزمین قهوه و سامبا و دریبلهای طلائی بوده و خواهد بود.