عملکرد شاگردان کی روش در بازی مرحله مقدماتی جام جهانی روسیه

تیم ملی در یک بازی سخت در سئول مقابل کره جنوبی به تساوی بدون گل رسید. عملکرد یازده بازیکن اصلی کی روش و سه بازیکن تعویضی در این بازی مرحله مقدماتی جام جهانی روسیه را بررسی کرده ایم.

علیرضا بیرانوند
هرچند کره در دقایق زیادی بخصوص بعد از اخراج عزت‌اللهی کنترل بازی را دراختیار داشت، ولی دروازه بیرانوند هرگز به طور جدی تهدید نشد. کره در این بازی حتی یک ضربه به چارچوب نداشت تا بیرانوند به دردسر بیفتد. در عوض دروازه‌بان تیم ملی به خاطر بازی مستقیم کره چند بار مجبور به خروج از دروازه شد که در این مورد بدون اشتباه بود.

مرتضی پورعلی گنجی
پورعلی گنجی بعد از نیم ساعت اول که کمی مضطرب بود و دو بار در زدن ضربات سر کم آورد، با گذشت زمان بهتر شد و در اوج فشار کره در نیمه دوم بدون اشتباه بود. مرتضی که در غیاب حسینی رهبر خط دفاعی بود کمی زمان نیاز داشت تا با این مسئولیت کنار بیاید و البته با انصاری هماهنگ شود. اوج کار پورعلی گنجی در اواخر بازی بود که با وجود ورود دو مهاجم بلندقامت کره، اجازه نداد برتری هوایی ایران در محوطه جریمه از دست برود.

محمد انصاری
انصاری در اولین بازی‌اش در ترکیب اصلی مقابل کره باانگیزه کار سختی داشت و توانست نمره قبولی بگیرد. او هم در شروع بازی کمی مضطرب بود، از جمله وقتی که روی خط محوطه جریمه یک خطای ناشیانه روی مهاجم کره انجام داد. انصاری هم در نیمه دوم بهتر شد و روی زمین بی‌اشتباه بود تا مکمل خوبی برای پورعلی گنجی باشد. بعید نیست کی‌روش برای جام جهانی همین دو نفر را برای زوج دفاع میانی در نظر گرفته باشد.

رامین رضاییان
رضاییان به لطف تجربه بازی در اروپا با اعتماد به نفس بالاتری بازی می‌کرد. ویژگی جدید رامین بعد از حضور در بلژیک این بود که حتی تحت فشار هم برای بازیسازی تلاش می‌کرد و اصلا زیر توپ نمی‌زد. در سئول او کمتر فرصت پیدا کرد در حملات شرکت کند، ولی در دفاع به جز در یک صحنه بدون اشتباه بود.

میلاد محمدی
تمام تمرکز محمدی روی شرح وظایف دفاعی‌اش است و بعد از آن به حمله و نفوذ فکر می‌کند و به همین خاطر در دفاع حتی یک بار هم اشتباه نکرد. او بازی به بازی بهتر می‌شود و توانسته خواسته‌های کی‌روش را مو به مو اجرا کند. می‌توان گفت او یکی از معدود بازیکنان تیم ملی است که حضورش در ترکیب اصلی برای جام جهانی را تقریبا قطعی کرده. میلاد در این بازی رقابت نزدیکی با پورعلی‌گنجی برای انتخاب به عنوان بهترین بازیکن ایران داشت.

سعید عزت‌اللهی
این بدترین بازی عزت‌اللهی در تیم ملی بود. او در نیمه اول دو بار سایه توپ را زد که اولی می‌توانست به پنالتی منجر شود. در نیمه دوم هم خطای ناشیانه‌اش تیم ملی را ده نفره کرد و خوش‌شانس بود که این کارت قرمز به قیمت شکست تیم ملی تمام نشد. شاید این افت غیرمنتظره نتیجه بازی نکردن در باشگاه و بلاتکلیفی هفته‌های اخیر بوده باشد. شاید انتقال او به آمکار و بازی مرتب در لیگ برتر روسیه کمک کند که این هافبک جوان شرایط بهتری پیدا کند. با این حال کی‌روش از چنین اشتباهاتی به راحتی نمی‌گذرد و شاید موقعیت عزت‌اللهی در تیم ملی را به خطر بیاندازد. علی کریمی، چشمی و نورافکن می‌توانند تهدیدهایی برای او باشند.

احسان حاج‌صفی
کی‌روش به حاج‌صفی وظیفه بازیسازی از آخر زمین را داده بود، مشابه کاری که سالها پیرلو انجام می‌داد، ولی با زیاد شدن فشار کره او نتوانست به این کار ادامه دهد. احسان در مجموع عملکرد قابل قبولی داشت، ولی بعد از نمایش خوبش در جام جهانی انتظارات را بالا برده و امیدواریم به همان سطح برگردد. او در اواخر بازی به هافبک چپ منتقل شد.

اشکان دژاگه
برای بازیکنی که مدت‌هاست از شرایط مسابقه فاصله دارد، اشکان نمایش خوبی داشت و بخصوص در شروع بازی با حرکات ترکیبی حملات تیم ملی را در یک سوم هجومی طراحی می‌کرد. با این حال قابل انتظار بود که با گذشت زمان افت کند و تعویض شود، چرا که در هفته‌های اخیر فقط تمرینات بدنی داشته. اشکان اگر می‌خواهد در جام جهانی در ترکیب اصلی باشد و به تیم ملی کمک کند باید به بلاتکلیفی‌اش پایان بدهد.

علیرضا جهانبخش
در بخش تهاجمی بهترین مهره تیم ملی بود و کنار خط طولی حرکات خیلی خوبی داشت و بعد از ده نفره شدن هم با حرکات انفرادی‌اش توانست بخشی از فشار کره را از روی تیم بردارد. جهانبخش که این روزها کاملا آماده است، مزد انتخاب‌های باشگاهی خوبش را می‌گیرد.

وحید امیری
مثل همیشه پرتلاش و در خدمت تیم بود، ولی در وظایف تهاجمی‌اش دقت همیشگی را نداشت و نتوانست از سمت چپ خطرات زیادی بوجود آورد. تعویض او بعد از ده نفره شدن تیم ملی طبیعی بود.

رضا قوچان‌نژاد
مثل بازی چهار سال قبل دراولسان منتظر فرصتی بود تا زهرش را به کره بریزد، ولی به خوبی تغذیه نشد و استفاده از توپ‌های بلند کارآیی او را کاهش داده بود. بعد از اخراج عزت‌اللهی، ورود طارمی که بازیکن قلدتری است، تصمیم خوبی از طرف کی‌روش بود. گوچی در زدن ضربات آخر از تمام مهاجمان تیم ملی دقت بیشتری دارد، ولی بازی‌های درگیرانه کارآیی‌اش به حداقل می‌رسد.

روزبه چشمی
تعویض چشمی از سوی کی‌روش پاسخی بود به ورود کیم شین ووک ۱۹۶ سانتی‌متری. مدتی طول کشید تا هافبک استقلال خودش را با ریتم سریع بازی هماهنگ کند، ولی بعد از آن پوشش خوبی جلوی خط دفاع تیم ملی بود و آن فضا را به خوبی پوشش داد. او با ویژگی های بدنی متفاوت و چندپسته بودنش می تواند به یکی از مهره های مهم تیم ملی تبدیل شود.

علی کریمی
کریمی هم در شرایط سختی به زمین رفت، ولی در پست هافبک دفاعی عملکرد خوبی داشت. او توانسته خودش را وارد فهرست ۱۵ بازیکن اصلی تیم ملی کند و با استفاده از چنین فرصت‌هایی خودش را به ترکیب اصلی نزدیک می‌کند.

مهدی طارمی
بازی‌های خوب اخیرش برای تیم ملی انتظارات را از او بالا برده، ولی در شرایطی به زمین رفت که مجبور بود بخش زیادی از توانش را صرف کارهای دفاعی کند و فرصتی برای گلزنی نداشت.