ایران و ازبکستان در یک جدال حساس؛ «یک - هیچ»های خاطره انگیز در فوتبال ایران

ورزشگاه آزادی ۱۲ سال قبل میزبان بازی ایران و بحرین بود.

مثل همه بازی‌های مهم سکوهای ورزشگاه خیلی زود پر شد. حدود یک ساعت مانده به بازی در ورزشگاه بودیم.

به خاطر حضور رییس‌جمهوری وقت مسیر رفتن به جایگاه کمی زودتر بسته شد و با اینکه آی دی کارت داشتیم، مجبور شدیم در طبقه دوم بنشینیم.

ضلع جنوبی ورزشگاه، درست پشت دروازه‌ای که محمد نصرتی با ضربه سر گل پیروزی و صعود را زد.

چهار سال بعد از شکست تلخ در منامه، صعود مقابل بحرین لذت خیلی بیشتری داشت.

یک – هیچ را معمولا برد خفیف می‌نامند، ولی این برد با حداقل گل برای فوتبال ایران یک برد عادی نبود. این یک – هیچ لذتبخش، معادل سومین صعود تاریخ بود به جام جهانی.

چهار سال قبل برای آخرین بازی مرحله مقدماتی باید به کره جنوبی می‌رفتیم.

میزبان صعودش تقریبا قطعی بود، ولی به خاطر شکست در بازی رفت و حاشیه‌های آن انگیزه بالایی برای انتقام داشت.

سرمربی کره قبل از بازی گفته بود که می‌خواهد ایران را شکست دهد، چون ترجیح می‌دهد ازبکستان به جام جهانی برسد.

کی‌روش از این حرف‌های خصمانه برای انگیزه دادن به بازیکنانش استفاده کرد و یازده جنگجو را به آوردگاه اولسان فرستاد.

تیم ملی تحت فشار زیادی بود، ولی در نیمه دوم گوچی از تک فرصتی که داشت هوشمندانه استفاده کرد و گل صعود را زد.

برد پرگل ازبکستان در بازی همزمان می‌توانست ما را به پلی‌آف بفرستد، ولی با همین گل صعود کردیم و چیزی نمانده بود کره مغرور به پلی‌آف برود.

این برد یک بر صفر، هرچند کیلومترها دورتر از ورزشگاه آزادی و تماشاگران به دست آمد، ولی لذتش کمتر از برد مقابل بحرین نبود.

هیجان صعود مقابل حریفی سخت‌تر و دور از خانه وصف‌نشدنی بود.

تیم ملی برای رسیدن به روسیه سه امتیاز می‌خواهد و بازی امشب مقابل ازبکستان در ورزشگاه آزادی بهترین فرصت است برای جشن صعود.

دوست داریم این بار زودتر از دیگران صعود کنیم؛ بدون اضطراب و دلواپسی روز آخر.

هیچ‌کس دوست ندارد برای صعود منتظر ۹۰ دقیقه سخت در کره و بازی حساس روز آخر مقابل سوریه باشد.

امشب یک برد خفیف هم کفایت می‌کند. یکی از آن «یک – هیچ»‌ها که می‌تواند در خاطره فوتبالی‌مان حک شود. یک گل برای جشنی ۸۰ میلیون نفری.

ازبکستان برای ما حریف سرسختی بوده. آنها آخرین بار توانستند در ورزشگاه آزادی به سه امتیاز برسند. تیم کی‌روش اما این شکست را جبران کرده.

دو سال قبل در بازی دوستانه و سال قبل در بازی رفت همین مسابقات. دو بار در تاشکند، دو بار یک بر صفر. چرا برای سومین بار نتوانیم ازبک‌ها را یک بر صفر ببریم؟

کی‌روش تیمی ساخته که تخصصش بردهای یک بر صفر است. چهار برد قبلی تیم ملی در مقدماتی جام جهانی با همین نتیجه بوده. امشب هم از کی‌روش و شاگردانش چیز زیادی نمی‌خواهیم. یک گل از آنها ما را بس.