هیگواین: گلیک را نمی بخشم؛ هنوز به همه رویاهایم نرسیده ام

گونزالو هیگواین در مصاحبه با کوریره دلوا اسپورت در مصاحبه ای مفصل در مورد گذشته ، حال و رویاهای آینده اش صحبت کرد:

از ناپولی خاطرات فوق العاده ای دارم و گلایه ای ندارم. بخشی از قلبم را برای هواداران این تیم کنار گذاشتم. همیشه از ناپولی متشکرم. تنها تیمی بودند که در زمان ترک رئال مادرید به من اعتماد کردند و تا همهیشه از انها متشکر خواهم بود. هرگز آن سه سال بی نظیر را فراموش نمی کنم.افراد زیادی در ناپلوی عاشق من هستند چرا که کارهایی که کردم را فراموش نمی کنند و خیلی ها هم از من متنفر هستند اما برایم مهم نیست. برای من همان چیزی که هستم و کاری که برای تیم کردم، اهمیت دارد. من حرفه ای هستم. تصمیم درستی گرفتم. مشکل بود. شایعاتی شنیدم که یووه می خواهد رقم فسخ قرارداد من را بپردازد. باورم نمی شد. تصمیم بسیار بسیار مشکل و سختی بود. از روزی که فهمیدم یووه این قدر جدی به دنبال خریدن من است، با خودم گفتم که صبر کردن بد است و باید تصمیم بگیرم. اگر در زندیگ ریسک نکنی، به هیچ دستاورد مهمی نمی رسی. این همان ریسکی بود که باید انجام می دادم. نتایج یووه در اروپا و ایتالیا در این فصل نشان داد که تصمیم درستی گرفته ام. شخصیت من همین گونه است. از هیچ چیز نمی ترسم. به خودم گفتم که باید این کار را انجام بدهم و انجام دادم. انتخاب آسانی نبود اما این همان کاری بود که باید می کردم. پیوستن به یووه یک گام بسیار مهم حرفه ای و یک مسیر شخصی مهم برای من بود. چالش ها را دوست دارم و سعی کردم از پس آن بر بیایم.
هیگواین البته اعتقاد دارد که ساری، سرمربی ناپولی در عملکرد وی نقش مهمی داشته است:

ساری یکی از مربیانی بود که بیشترین اعتماد را به من داشت و به خوبی می داند که چقدر از او متشکر هستم. باید این حرف را می زدم چرا که احساسم همین است و او همیشه با محبت در مورد من صحبت کرده است. ارتباطمان با همدیگر از دور هم ادامه دارد چرا که ساری خیلی چیزها به من داد.
هیگواین حالا در تیم آلگری در سیستم ۱-۳-۲-۴ در پست مهاجم نوک بازی می کند. وی اظهار داشت:

وقتی به این جا آمدم، فهمیدم که باید در سیستمی بازی کنم که کاملا برای من تازگی دارد. برای اولین بار در عمرم باید در چنین سیستمی بازی می کردم و برایم خیلی مشکل بود. پس از شکست در فلورانس، مربی تصمیم گرفت که با سیستم جدیدی بازی کنیم. مربی در سیستم جدید از مهاجمان خواست که برای تیم فداکاری کنند. او گفت که باید از تمامی استعداد هجومی موجود استفاده کنیم و همه این تصمیم را پذیرفتیم. همه ما این حرفها را در ذهنمان حک کردیم. به همین خاطر سبک بازی ام را عوض کردم و فکر می کنم با تلیق استعداد و فداکاری توانستیم به این اهداف تاریخی دست پیدا کنیم. ما خودباوری و هشیاری کافی را برای حرکت به جلو داریم اما هرگز نباید به چیزی راضی شویم. ما در حال به پایان رساندن فصلی بی نظیری هستیم اما هنوز هیچ چیز نبرده ایم. مسیر ما از ماه آگوست آغاز شد. در آن زمان رویاهاو خواسته هایید اشتیم و می خواستیم اسکودتو، کوپا ایتالیا و لیگ قهرمانان را ببریم. رد مسیر قهرمانی هستیم اما باید کاری که شروع کردیم را تمام کنیم. در کیلومترهای پایانی هستیم. آلگری نربی ایست که با اسکودتو آشنایی دارد و عزم خود برای بردن را به تیم منتقل می کند. او به من اعتماد به نفس کافی را برای موفقیت در این فصل داد و از نظر تاکتیکی هم به من کمک کرد.
هیگواین در مورد تقابل با تیم سابقش رئال مادرید در فینال لیگ قهرمانان اروپا بیان کرد:

چالشی بزرگ مقابل یک تیم بزرگ خواهیم داشت. رئال به حضور در چنین بازیهایی عادت دارد. از نظر دیدگاه من به زندگی و فوتبال این چالش بسیار لذت بخشی است و امیدوارم قهرمان شویم. خیلی دوست دارم که این فصل فوق العاده را به مثبت ترین شکل به اتمام برسانیم.
ال پیپیتا در مورد حرکت خشن گلیک روی پایش در بازی موناکو و یوونتوس هم صحبت کرد:

گلیک هرگز عذرخواهی نکرد. برای او متاسفم. او سعی کرد به من صدمه بزند و ناکام ماند. برای آن خطا هیچ کلمه ای ندارم که بگویم. بی معنی است. او بی دلیل به سمت من آمد و حرکتش پسندیده نبود. کل دنیا دیدند که او چه کار کرد و حتی آن قدر صداقت نداشت که در همان صحنه یا بعد از بازی از من عذرخواهی کند.
هیگواین در مورد شخصیت خاص خود بیان کرد:

من شخصیتی بسیار صاده دارم. اگر خوشحال باشم از چهره ام می فهمید. اگر ناراحت باشم هم می فهمید. دورو نیستم و خوشحالی یا ناراحتی ام دروغین نیست. همه چیز را همان طور که حس می کنم، بیان می کنم. فوتبال بزرگ است اما زندگی و سلامتی از آن مهمتر است. اگر کسی از خودش در فوتبال یا زندگی ناراحت باشد شرایط برایش بد پیش می رود. من همان کاری را می کنم که مادرم به من گفته است، این که با بیشترین علاقه ممکن هر کاری می خواهم را انجام بدهم. ما ربات نیستیم. قلب، چشم، بینی، گوش، خانواده و دوستانی داریم. این حق را داریم تا مثل بقیه انسان ها از زنتدگی لذت ببریم هر چند که مسئولیت فوتبال بازی کردن روی دوش ماست.زندگی خیلی سریع می گذرد. همیشه باید همان کاری را انجام دهیم که خوشحالمان می کند.
هیگواین مهاجم یوونتوس همچنین در مورد زندگی خود در ایتالیا هم صحبت کرد:

ایتالیا و آرژانتین خیلی به هم تشابه دارند. به نظرم ایتالیا نزدیک ترین کشور اروپایی به آرژانتین است. پیوند خونی وجود دارد، شاید به این خاطر که ایتالیایی های زیادی به آرژانتین مهااجرت کرده اند. از نظر تجربه فوتبالی هم تشابهات زیادی داریم. برای هر دو کشور فوتبال ورزش خیلی خاصی است. می گویند که سبک فوتبال، جو و تاکتیک ها در ایتالیا و ارژانتین متفاوت بوده است اما چیزی که ما را متحد می کند، جنگندگی و عشق به فوتبال است. من در سن کمی فوتبال را شروع کردم. در پنج، شش سالگی کارم را آغاز کردم و در یک خانواده فوتبالی بزرگ شدم. پدرم خورخه یک مدافع باکیفیت بود. او در ریورپلاته و بوکاجونیورز بازی کرده بود.از سنین کم، من بوی چرم کفش فوتبال را حس می کردم و در تمامی چالش های فوتبالی پدرم، او را دنبال می کردم. من در فرانسه متولد شدم چرا که پدرم آن جا بازی می کرد. بزرگترین رویایم تبدیل شدن به یک بازیکن حرفه ای فوتبال بود اما هنوز به طور کامل به رویایم نرسیده ام. می خواهم موفقیت های بیشتری داشته باشم. پدرم به من یاد داده تا با همه رفیق شوم و به همه احترام بگذارم. وقتی به رئال مادرید آمدم، به عنوان بازیکنی ۱۷ ساله به تیمی ملحق شدم که مملو از ستارگان بزرگ بود اما نمی توانستم خجالتی باشم یا خودم را از بقیه کمتر بدانم. مادرم نقاش بود. او نقشای می کرد و به من یاد که چطور به کاری که انجام می دهم، عشق بورزم.
هیگواین همچنین در این باره که بیماری در آستانه متوقف کردن دوران فوتبال وی بوده هم اظهار داشت:

خوب در خاطر ندارم. مادرم چند سال پیش خاطراتی در این مورد برایم تعریف کرد و از او ممنونم چرا که برایم همه کار کرد تا به این جا برسم. او و پدرم خیلی سریع به بیماری ام واکنش نشان دادند و درمان خیلی خوبی داشتم و از آنها ممنونم که در این جا حضور دارم. به نظرم افراید که مشکلات جدی در زندگی شان داشته باشند، احساسات عمیق تری دارند و بیشتر به بهای زندگی اهمیت می دهند.