هشدار به سپاهان و قلعه نویی ؛ قهرمانی در حال از دست رفتن !
سپاهان با این رفتار جام را از دست می‌دهد
رفتاری که امیر قلعه‌نویی در پایان بازی با نفت مسجدسیلمان داشت در نهایت به ضرر او و سپاهان تمام می‌شود.
در هفته‌ای که گذشت یک اتفاق قابل تأمل بود. جایی که امیر قلعه‌نویی در سپاهان به سبک بازی تیم نفت مسجدسلیمان تاخت و از تیم مهدی تارتار ایراد گرفت و سرمربی تیم نفت مسجدسلیمان هم در پی پاسخ برآمد و البته حرف‌هایی زد که نه در شأن او بود و نه امیر قلعه‌نویی؛ هر چند این بحث و جدل را سرمربی تیم سپاهان آغاز کرد نه مهدی تارتار.
در فوتبال حرفه‌ای هیچ تیمی نمی‌تواند برای تیم دیگر تعیین تکلیف تاکتیکی داشته باشد و به سبک بازی تیمی ایراد بگیرد. آیا تیم‌ها در جام جهانی به سبک بازی تیم ملی ایراد گرفتند؟ تیم ملی در هر سه بازی جام جهانی ارائه‌گر بازی دفاعی بود و در برخی از صحنه‌ها با یازده بازیکن دفاع می‌کرد! تیم مقابل به جای ایراد به سبک بازی تیم ملی باید راهکار گلزنی به تیم‌های دفاعی را در زمین خوب پیاده می‌کرد. هر چند همان‌طور که اشاره شد در روسیه دیده نشد که مربیان تیم‌های حریف سبک بازی تیم ملی را به سخره بگیرند و به خاطر دفاع اتوبوسی به کارلوس کیروش بتازند.
سپاهان و امیر قلعه‌نویی نیز باید همین‌طور باشند. در پایان این بازی امیر قلعه‌نویی به تیم نفت مسجدسلیمان تاخت و این‌طور برای همه تصور شد که دلیل ۲ امتیاز از دست رفته سبک بازی تیم حریف است در حالی که حتماً سپاهان ایراد داشت که نتوانست به نفت مسجدسلیمان گل بزند. اصلاً آنچه امیر قلعه‌نویی می‌گوید درست است و به طور مثال تیم نفت مسجد سلیمان ۱۰ دقیقه وقت‌کشی کرده است! چرا سپاهان در ۸۰ دقیقه‌ای که بازی در جریان بود به گل نرسید؟
رفتاری که امیر قلعه‌نویی در پایان بازی با نفت مسجدسیلمان داشت در نهایت به ضرر او و سپاهان تمام می‌شود. چراکه او به جای دیدن ایرادات تیمش و رفع اشکال به تیم حرف پرداخت و حالا حتماً شاگردان این مربی تصور میکنند برابر نفت مسجدسلیمان خیلی خوب بازی کردند و اگر به سرانجام نرسیدند به خاطر حریف بوده نه آنها.
بارها و بارها گفته‌ایم و تکرار می‌کنیم تیمی که می‌خواهد در لیگ برتر قهرمان شود باید یارای مقابله با هر تاکتیکی را داشته باشد و از همه مهمتر بهانه‌گیر نباشد. تیم بهانه‌گیر به یقین از رسیدن به جام باز می‌ماند. این فقط یک هشدار است. صلاح خویش را خسروان دانند.
خط و نشان ستاره یاغی پرسپولیسی سپاهان برای رقبا در آسیا
آغاز دوباره لیگ برتر با سرمربی استقلالی و محرم نویدکیا ؛ سودای کسب ۳ امتیاز حساس + برنامه بازی های هفته
اعلام اسامی داوران هفته بیست و چهارم لیگ برتر
بیانیه وحشتناک گل گهر علیه استقلال
ستاره خط دفاعی سپاهان ، سورپرایز اسکوچیچ در سئول
یک عضو دیگر باشگاه سپاهان اخراج شد
ایکاش روزی برسه که ما مردم ایران سرجای خودمان با عشق باشیم و کار کنیم نه اینکه بی لیاقت و بی تفاوت فقط و فقط برای چندرغاز فعالیت کنیم. این موضوع را بارها و بارها گفتیم که خبرنگاری یک فعالیت فرهنگی و مقدس و حساس بشمار میاد و فرد خبرنگار باید با صلاحیت و عشق و اطلاعات جامع فعالیت کند علی الخصوص خبرنگاری که کارش تحلیل و آنالیز موضوعات مختلف باشد. بعنوان مثال ما اینجا خبرنگار دوزاری داریم که بدون اطلاعات از روح ورزش و خواسته متولیان و روسا و قانون گذاران فوتبال به راحتی بعوض تقبیح بازی ناجوانمردانه آن را در ذهن مخاطب عادی جلوه می دهد بدون لحظه ای تفکر در مورد آینده سازان فوتبال ایران که اکثرا همان ها مخاطبان چنین اخبار ورزشی هستند. اینکه در اذهان آنها چه تخمی خواهیم کاشت از روح ورزش. اینکه ورزش فوتبال یک بازی تاکتیکی و تماشاگر پسند باشد که هر لحظه آن جذاب و لذت بردنی است یا یک بازی خسته کننده و خمیازه آور؟ اینکه نتیجه گرفتن به هر قیمتی در روح ورزش جا دارد یا اصلا تاکتیکی ارزشمند محسوب می شود؟ این خبرنگار دوزاری به همین میزان نمک ریختن هم بسنده نکرده و با تحریف تاریخ مثالهای مشمئز کننده ای هم میزند. جایی که رسانه های ما خیلی احمقانه و مبتدیانه تصمیم می گیرند برای حضرت کیروش پرتغالی که استاد بازیهای رسانه ای است و اتفاقا در پرتغال هم همین حرفها پشتش بود که اصحاب رسانه را در همان کشور خودش هم تطمیع می کرد تا تبلیغاتش را بکنند و نکات منفی اش را فراموش کنند، یک حباب امنیتی بسازند که هیچ انتقادی از آن عبور نکند و فقط و فقط هرچه هست تعریف باشد و تمجید. حتی در مرحله پرت تر و بدتر از قبلی منتقدین را هم می کوبیدند و همانند همین خبرنگار دوزاری داشتیم میرزا بنویس هایی که با ادبیات مایلی کهنی به منتقدین کیروش حمله می کردند. باز بدتر از آن حتی آزادی بیان از مخاطبان و مردم عادی هم گرفته شد که یک کامنت ساده را هم سانسور می کردند. چه بسا همین الان هم این اتفاق بیافتد و کامنت بنده چاپ نشود و نشان دهد آزادی بیان یعنی چه!!! همین شد که هرگز در رسانه های ما واقعیات گفته نشد!! اینکه امروز این خبرنگار دوزاری رفرنس تحلیلش بازیهای تیم ملی ایران در جام جهانی است و اینکه هرگز از آن انتقاد نشد بخاطر پنهان کاری خودشان است که حالا با وقاحت تمام حتی آن را مثال هم میکنند. اما کسانی که دنبال کننده اخبار خارج از کشور بودند کم ندیدند انتقاد های بیشماری که از سبک بازی تیم ملی ایران و کیروش شده بود و بعضا برخی هم اظهار درک می کردند که تیم ملی ایران آنقدر ناتوان هست که اجبارا چنین سبک بازی ای را انتخاب کرده. نه! وقاحت به همین جا ختم نمیشه ما حتی انتقادی هم داشتیم که اینان آن را به تعریف و تمجید بدل کردند. همانند مقاله ای که گفت: کتاب فوتبال ایران در برابر کتاب فوتبال اسپانیا یک برگ بیشتر نداشت و آن هم دفاع بود و دفاع بود و دفاع که اجبارا دیواری جلوی تیم ملی اسپانیا ببندند و فارغ از اینکه چه وجهه ای در برابر دنیا از خود نشان می دهند با اعتماد به نفس بالا به دفاع صرف بپردازند. شما که خبرنگار دوزاری بیش نیستی اما از یک پیر و خبره کار بپرس ببین این تعریف و تمجید هستش یا انتقاد؟ باز وحشتناک تر از اون ببین ما در برابر ضعیف ترین تیم های پرتغال و اسپانیای کل تاریخ کشورشون بازی کردیم بعنوان تیم اول فوتبال آسیا و اینکه تیم های پایینتر از ما در آسیا چه بازی ای داشتند؟ دیگه تیم بعدی گروه را که اصلا حرفش و نزنیم که ذلت بود برای تاریخ فوتبال ایران. واقعا مراکش؟!؟!؟!؟ تیم اول آسیا؟!؟!؟ آهان یادم اومد فقط جام جهانی نبود و ما حتی تو آسیا هم جلوی هر تیمی حتی جنگزده و نا آرام و بدون لیگ هم تاکتیکمون همین بوده. حالا که بحث مثال زدن شد چرا مثال از بازیهای عربی در برابر تیم ایران نمیزنیم؟ جایی که همه ما از مربی و بازیکن گرفته تا مفسر و مجری و هوادار و مخاطب پای تلویزیون می خواهیم خرخره اشون را بجویم؟ اگر بازهم تیم ملی به بن بست تاکتیکی در برابر تیم های ضعیف تر خورد و دیوار دفاعی ۱۰ نفره جلوش چیدند، بعنوان خبرنگار انتقاد نمیکنیم؟ میایم بگیم ضعف از ما بود؟ نیازی نیست پنهان کنیم بازیهای پارسال ماشین سازی تبریز که به نفع تراکتور جلوی هر تیمی دیوار ۱۰ نفره میچید اما به تراکتور وا میداد. حالا هم ما شاهد همین کاریا از تیم تار تار هستیم. اگر تیم تار تار جلوی پرسپولیس وا داد و دفاعی بازی نکرد و تهاجمی شد چی؟