آیا شماره پیراهن علی پروین در پرسپولیس طلسم شده است؟

علی پروین بدون شک یکی از اسطوره‌های فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس است. او که کاپیتان تیم ملی ایران در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین بود، بیش از ۱۵ سال شماره ۷ پرسپولیس را بر تن کرد. بعد از خداحافظی پروین با شماره ۷ از فوتبال در بازی پرسپولیس و دارایی در تیرماه سال ۱۳۶۶، بازیکنانی که تصمیم گرفته بودند شماره پروین را در پرسپولیس بپوشند همیشه سنگینی پوشیدن انتخاب شماره پروین را حس می‌کردند و اکثرا هم نتوانستند در پرسپولیس با شماره پروین عملکرد قابل قبولی داشته باشند. سروش رفیعی آخرین بازیکنی است که با وجود اینکه در دو نیم فصل شماره ۷ را در پرسپولیس پوشید و دو قهرمانی هم بدست آورد اما در نهایت از باشگاه با تصمیم گابریل کالدرون کنار گذاشته شد. به بهانه کنار گذاشتن رفیعی، در این گزارش عاقبت وارثان شماه ۷ پروین را بررسی کرده‌ایم.
اولین‌ها

کوروش لرستانی اولین بازیکنی بود که بعد از علی پروین شماره ۷ پرسپولیس را بر تن کرد. لرستانی البته فقط برای یک بازی شماره پروین را پوشید و با توجه به حضور ستاره‌های فوتبال ایران در پرسپولیس، کمتر فرصت بازی کردن در جمع سرخپوشان را پیدا کرد و نتوانست نامی بزرگ از خود در تاریخ باشگاه پرسپولیس به یادگار بگذارد.

بعد از لرستانی، عبدالله ریاحی دومین بازیکنی بود که در اوایل دهه ۷۰ در جام نقش جهان که در اصفهان برگزار می‌شد شماره ۷ را پوشید. این بازیکن هم هیچ زمانی نتوانست نامی در فوتبال ایران برای خود دست و پا کند.

سومین بازیکنی که بعد از پروین شماره ۷ را پوشید، فقط یک بازی توانست با این شماره به میدان برود و بعد از بازی اول، شماره ۷ سرخپوشان پایتخت را دیگر نپوشید. محمود شافعی در سال ۱۳۷۴ در یک تورنمنت که در کشور سنگاپور برگزار می‌شد شماره‌ی ۷ پرسپولیس را پوشید و بعد از آن با اعتراض هواداران به جای شماره ۷، شماره ۱۹ که قبل از او محمد مایلی‌کهن بر تن می‌کرد را پوشید. شافعی در سال ۱۳۷۴ در بازی‌ پرسپولیس مقابل ماشین سازی تبریز که به قهرمانی سرخ‌ها در لیگ ایران منجر شد، گل قهرمانی پرسپولیسی‌ها را زد.

حامد کاویانپور هم در یک بازی در جام باشگاه‌های آسیا که در عراق برگزار شد مقابل الزورا شماره پروین را پوشید اما بعد از اینکه با اعتراض برخی هواداران رو به رو شد بعد از آن بازی این شماره را کنار گذاشت و ابتدا شماره ۱۱ و بعدها هم شماره ۱۰ و ۸ سرخپوشان پایتخت را بر تن کرد.

بهترین وارث

بدون شک حمید استیلی بهترین وارث شماره ۷ پروین بود. استیلی بعد از زدن گل قرن به آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه در اوایل فصل به پرسپولیس پروین پیوست. علی پروین هم که او هم مانند استیلی به جمع سرخپوشان بازگشته بود، برای اولین بار شماره ۷ را به یک بازیکن داد و با توجه به محبوبیت حمید در آن روزها و رابطه خوب پروین با این بازیکن، استیلی را انتخاب کرد تا شماره ۷ پرسپولیس را بر تن کند. استیلی با شماره ۷ پروین در اولین دوره‌ی لیگ برتر همراه با پرسپولیس قهرمانی در فوتبال ایران را تجربه کرد. این بازیکن در نهایت با شماره ۲۵ که بین دو عد ۲ و ۵ علامت بعلاوه گذاشته بود، از فوتبال و پرسپولیس خداحافظی کرد.

وقتی شماره پدر به پسر رسید

محمد پروین با آمدن به جمع بزرگسالان پرسپولیس شماره پدر خود در این باشگاه را بر تن کرد. او هم مانند اکثر کسانی که شماره ۷ را بعد از پروین در پرسپولیس پوشیدند، نتوانست عملکرد درخشانی در پرسپولیس داشته باشد و موفقیتی هم با شماره ۷ پدر در پرسپولیس بدست نیاورد.

در لیگ هفتم میثم سلیمانی به پرسپولیس پیوست اما با توجه به اینکه سهمیه لیگ برتری پرسپولیسی‌ها پر شده بود او را به صورت قرضی به باشگاه دیگری فرستادند و برای دلجویی قول دادند که در نیم فصل دوم شماره ۷ پرسپولیس را بر تن خواهد کرد. سلیمانی مصدوم شد و هیچ وقت رنگ بازی در پرسپولیس را ندید.

حسین بادامکی که با سر صدای زیاد به پرسپولیس آمده بود، بعد از ۲ فصل حضور در این باشگاه برای یک فصل شماره ۷ سرخپوشان را بر تن کرد. بادامکی هم با شماره ۷ پروین توفیقی بدست نیاورد و در نهایت بعد از یک فصل شماره ۷ پروین را کنار گذاشت. بعد از بادامکی، حمیدرضا علی عسگری هم پیراهن شماره ۷ پرسپولیس را پوشید اما او هم توفیق خاصی با پیراهن پروین در پرسپولیس کسب نکرد.

قبل از اینکه سروش رفیعی شماره ۷ پرسپولیس را بپوشد، علی علیپور بازیکنی بود که می‌خواست شماره ۷ پروین را بر تن کند که در نهایت این شماره را نپوشید و با شماره ۷۰ برای پرسپولیسی‌ها به میدان رفت.

نود