بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان

پایانی بر رویاهای ” استقلالیِ متعصب ” ؛ تیر خلاص آقای سرمربی به قلب کسی که روزگاری پشتش را خالی کرده بود !

پایان اوج 10 ساله رحمتی؛ با ضمانت کی‌روش

نویسنده : خبرگزاری فوتبال ایران
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۶ | ۱۸:۳۵
مهدی رحمتى - سید مهدی رحمتی - مهدی رحمتی - تیم استقلال - مهدی رحمتی - دروازه بان استقلال - سیدمهدی رحمتی - ناصر حجازی - تراکتورسازی

دعوت از سیدحسین حسینی به تیم ملی پایانی بود بر رویاهای سیدمهدی رحمتی برای بازگشت به چارچوب دروازه استقلال. کی‌روش با این دعوت تیر خلاص را به قلب مهدی رحمتی که روزگاری پشتش را با آن خداحافظی نا به هنگام خالی کرده بود، شلیک کرد.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

دعوت از سیدحسین حسینی به تیم ملی پایانی بود بر رویاهای مهدی رحمتی برای بازگشت به چارچوب دروازه استقلال. کی‌روش با این دعوت تیر خلاص را به قلب مهدی رحمتی که روزگاری پشتش را با آن خداحافظی نا به هنگام خالی کرده بود، شلیک کرد. دعوتی که غیرمستقیم رحمتی را برای بازگشت به جایگاه سابق خود در تیم باشگاهی‌اش در تنگنای بسیاری قرار خواهد داد. سرمربی تیم ملی با فراخواندن از سیدحسین حسینی جوان کاری کرد که حتی وینفرید شفر نیز فکر بازگرداندن شماره یک سابق را به دروازه استقلال به ذهنش راه ندهد. نه اینکه رحمتی هیچ شانسی نداشته باشد، نه اینگونه نیست اما دعوت از حسینی بازدارنده‌های بازگشت رحمتی به موقعیت سابق را افزایش خواهد داد. شاید تا پیش از حضور حسینی در تمرین‌های تیم ملی، تنها دلیل برای بیرون نشاندن مهدی رحمتی از ترکیب اصلی استقلال، افت محسوس در بازی‌های اخیر و ردپای همیشگی‌اش در شکست‌های بزرگ آبی‌ها – بخصوص آن باخت شش گله آسیایی- بود اما حالا یک موضوع مهم دیگر هم به میان آمده و آن ملی پوش شدن دروازه‌بان جوان است. دروازه‌بانی که از نظر سرمربی تیم ملی از ویژگی‌های کافی برای شرکت در تمرین‌های تیم ملی برخوردار است و احتمالا اگر به روند رو به رشد خود ادامه دهد حتی می‌تواند یکی از مسافران جام جهانی باشد.

با کدام درخشش؟

حسینی اما در شرایطی به تیم ملی فراخوانده شده که بی‌تعارف درخشش آنچنانی در بازی‌هایی که وظیفه حراست از دروازه را برعهده داشته، نداشته است. حسینی اکنون یک دروازه‌بان کاملا معمولی است که از نظر فنی هنوز فرسنگ‌ها تا بدل شدن به دروازه‌بانی بی‌نقص و قابل اتکا در استقلال هم فاصله دارد، حال چه رسد که بخواهیم روی یک گزینه کاملا مطمئن از این دروازه‌بان در تیم ملی بهره بگیریم. تزلزل حسینی در مهار ساده‌ترین توپ‌هایی که به سمت دروازه استقلال می‌آید را با تماشای دوباره شهرآورد ۸۵ به وضوح می‌توان ثابت کرد. بخصوص آنجا که دروازه‌بان استقلال نرم‌ترین توپ‌های به سمت خود را هم دوضرب مهار می‌کرد و از اعتماد به نفس و تکنیک دروازه‌بانی کافی برای مهار توپ بی‌بهره بود. البته که حسینی از این اقبال بزرگ برخوردار است که با تمرین و ممارست بسیار در سال‌های آتی به دروازه‌بان بهتری بدل شود اما آنها که فوت و فن دروازه‌بانی را به خوبی می‌دانند، بر این واقعیت صحه می‌گذارند که مهدی رحمتی با همین شرایط فعلی به مراتب دروازه‌بان بهتری در قیاس با حسینی محسوب می‌شود.

اگر رحمتی فقط دروازه‌بان بود

اما آنچه رحمتی را از استقلال دور کرد، باید در افت نسبی و نتایجی جست‌وجو کرد که اخیرا استقلال در حضور او به ثبت رسانده وگرنه بزرگنمایی است که حسینی را در این برهه دروازه‌بان بهتری در مقایسه با رحمتی بدانیم. تردیدی نیست اگر امروز از کارلوس کی‌روش هم درباره خصوصیات فنی مهدی رحمتی سوال کنیم، او نیز مهر تایید خواهد زد بر توانمندی‌های شماره یک نیمکت‌نشین باشگاه استقلال اما آنچه رحمتی را از تیم ملی دور کرده و کی‌روش را بر آن داشته تا این دروازه‌بان را دیگر به دایره ملی‌پوشان فرانخواند، اختلاف‌های شخصی و حاشیه‌هایی بود که پیش‌ترها به واسطه حضور این دروازه‌بان در اردوهای تیم ملی به وجود آمد. وضعیتی که شاید در استقلال هم پیش آمده باشد اما وینفرید شفر به دلیل قدمت و نفوذی که این دروازه‌بان در استقلال دارد، از بیانش خودداری می‌کند و لااقل در این برهه ترجیح می‌دهد خود را حامی رحمتی نشان دهد و طوری وانمود کند که این دروازه‌بان با وجود نیمکت‌نشینی یکی از ارکان موفقیت استقلال محسوب می‌شود. بی‌شک اگر مهدی رحمتی در همه سال‌هایی که در فوتبال ایران به‌عنوان یک دروازه‌بان با استعداد ظهور کرده تنها به دروازه‌بانی‌اش می‌پرداخت و خود را وارد برخی بازی‌های پشت پرده‌ای نمی‌کرد، شاید اکنون رکورددار دروازه‌بانی در تیم ملی بود اما حرکت در مسیر غلط حالا او را به روزی انداخته که باید نیمکت‌نشین دروازه‌بانی باشد که حقیقتا به لحاظ فنی در قد و قواره‌اش نیست.

او زجر می‌کشد

رفتارهای مهدی رحمتی به هنگامی که روی نیمکت استقلال می‌نشیند، گویای حس درونی اوست. شاید جنب‌وجوش این دروازه‌بان روی نیمکت را نشانه‌هایی از تمایلاتش برای پیروزی استقلال در میدان‌های لیگ بدانیم و این برداشت را داشته باشیم که رحمتی سعی می‌کند خودش را در زمان نیمکت نشینی هم حامی تیمش نشان دهد اما پرواضح است که او زجر بسیاری از این وضعیت می‌کشد و تاب نیمکت‌نشینی و بیکاری را ندارد. رحمتی قریب به ۱۰ سال از عمر ورزشی‌اش را در اوج سپری کرده و دایم در چارچوب دروازه بوده و به‌عنوان نفر اول محسوب می‌شده.

۱۰ سال بازی در سطح اول کم نیست و حالا وقتی به ناچار باید روی نیمکت بنشینی آن هم در شرایطی که می‌بینی از رقیب خود وضعیت فنی بهتری داری، رقیبی که حالا ملی پوش هم شده، به لحاظ روانی در موقعیتی کاملا بحرانی قرار می‌گیری. برای رحمتی که خود تاکید کرده با استقلال یک سال دیگر قرارداد دارد، بهترین تصمیم جدایی است تا مجبور نباشد بیش از این نشستن روی نیمکت استقلال را تجربه کند، مگر اینکه این دروازه‌بان بخواهد از دنیای فوتبال خداحافظی کند که تا به امروز حرفی از این تصمیم به زبان نیاورده است.

ایران ورزشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.