سیامك نعمتی ؛ یک بازنده فرعی مهم

یکی از نکات ویژه بازی پرسپولیس و الهلال، مربوط به تعویض سوم برانکو می‌شد؛ جایی که او در تصمیمی غیرمنتظره احسان علوان‌زاده را از دقیقه82 به جای فرشاد احمدزاده به میدان فرستاد. فرشاد در این بازی زیاد دوید و در دقایق پایانی عملا بریده بود. با این حال مساله کلیدی این است که برانکو برای زدن آخرین تیر ترکش، به جای یکی مثل سیامک نعمتی از علوان‌زاده جوان استفاده کرد. سیامک به عنوان ستاره پیکان به پرسپولیس پیوست و از همان هفته‌های اول لیگ فشارها به برانکو برای اینکه بیشتر از این بازیکن استفاده کند، آغاز شد.

برانکو البته در برخی بزنگاه‌ها مثل بازی با گسترش‌فولاد که در فاصله کمی نسبت به مسابقه تیم‌های ملی ایران و سوریه برگزار شد، نشان داده بود که اعتقاد چندانی به سیامک نعمتی ندارد. در تبریز و در روزی که انتظار می‌رفت این بازیکن در ترکیب اصلی به میدان برود، برانکو انتخاب دیگری داشت و وحید امیری خسته را به میدان فرستاد. امیری 48ساعت قبل از آن مسابقه نیم ساعت برابر سوریه بازی کرده بود، اما باز به سیامک ترجیح داده شد.

با این همه در دیدار «خاص» با پیکان که بلافاصله بعد از بازی برگشت با الاهلی عربستان برگزار می‌شد، بالاخره فرصت به سیامک نعمتی رسید تا برابر تیم سابقش فیکس بازی کند، اما نمایش او آنقدر ناامیدکننده بود که تماشاگران حاضر در استادیوم را هم به ستوه آورد. سیامک در آن بازی پیش از دقیقه60 تعویض شد و برابر سپاهان هم فرصت بازی به دست نیاورد. حالا اما در مسابقه با الهلال برانکو به وضوح نشان می‌دهد تا چه اندازه از این بازیکن قطع امید کرده است.

او در آخرین دقایق بازی با حریف قلدر عربستانی ترجیح داد از علوان‌زاده کم‌تجربه استفاده کند، اما سیامک را به زمین نفرستد؛ بازیکنی که اتفاقا در پیکان زوج خوبی با منشا ساخته بود و شاید می‌توانست گزینه بهتری برای تعویض باشد. به هر حال معادلات این بازی نشان داد نعمتی برای کسب یک جایگاه فنی مطلوب در پرسپولیس کار بسیار سختی پیش رو دارد.