کی روش به دنبال انتقام از سوریه

شاید بحث بر سر اینکه کارلوس کی روش در ایران مربی موفقی بوده یا نه، هیچگاه به نتیجه خاصی نرسد و موافقان و مخالفان مرد پرتغالی توان متقاعد کردن هم را نداشته باشند، اما حداقل در مورد یک گزاره هیچ تردیدی وجود ندارد؛ اینکه کی‌روش در زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش آدم بسیار موفقی بوده که امروز با ثروتی انبوه و پایگاه اجتماعی مطلوب آماده ورود به دوران سالمندی می‌شود. اگر کارلوس در چنین موقعیتی قرار دارد، بی‌شک باید بخشی از آن را مرهون خصوصیات اخلاقی منحصربه‌فرد این مربی دانست؛ جایی که او همیشه انگیزه‌ای برای موفقیت دارد و هرگز از کنار اتفاقات زندگی‌اش ساده و بی‌تفاوت عبور نمی‌کند.

کی‌روش در نشست خبری پیش از بازی با سوریه حرف‌هایی به زبان آورد که خیلی جالب بود. او گفت برای کسب پیروزی در این مسابقه تشریفاتی انگیزه صددرصدی دارد. تعبیرش هم جالب بود:

«سوری‌ها الان می‌گویند با هم برادریم، اما در بازی رفت طور دیگری رفتار می‌کردند.»

هنوز یادمان نرفته که کارلوس از شرایط حاکم بر مسابقه رفت چقدر عصبانی بود. انتخاب یک زمین گل‌آلود، ارایه بازی خشن و وقت‌کشی‌های مبتدیانه و غیرحرفه‌ای بدجوری کی‌روش را عصبانی کرده بود؛ آنقدر که او لب خط بطری آب معدنی را برداشت، درش را روی دماغش گذاشت و گلر حریف را «دلقک» نشان داد! با توجه به شرایطی که در این چند ماه به وجود آمد و ایران به شکلی مقتدرانه به جام‌جهانی راه یافت، شاید اگر هر کس دیگری جای کی‌روش بود اتفاقات بازی رفت را از یاد می‌برد و یا حداقل حرارتش کم می‌شد، اما مرد پرتغالی دیروز همانقدر داغ و عصبانی بود که در نشست خبری بعد از بازی رفت! اصلا انگار زمان برای او مرده و او عصبانیتش را برای چنین روزی «فریز» کرده! حتی انتخاب بازیکنی که باید به نشست می‌آمد هم جالب بود. کی‌روش دیروز جلال حسینی را با خودش به کنفرانس قبل از بازی آورد؛ یعنی بازیکنی که در پایان دیدار رفت تندترین مصاحبه را علیه سوری‌ها انجام داده و برای بازی برگشت خط و نشان کشیده بود. کی روش برای شعله‌ور کردن دوباره آتش بچه‌ها در آستانه بازی برگشت، سنگ تمام گذاشت.

شاید خیلی‌ها رفتار و طرز تفکر مرد پرتغالی را تایید و تحسین نکنند، اما به هر حال شخصیت کارلوس کی روش همینطور است؛ او ابدا اهل گذشت و اغماض نیست، نه می‌بخشد و نه فراموش می‌کند. کی‌روش پنج سال پیش در مورد مهدی رحمتی تصمیمی گرفت که تا آخر فوتبال کاپیتان استقلال پای آن ایستاد، همانطور که محسن مسلمان را فقط به خاطر یک مصاحبه برای همیشه از تمام برنامه‌های فنی‌اش کنار گذاشت. کی‌روش برای زندگی به دشمنی و انگیزه رقابت نیاز دارد. اگر همه با عشق جلو می‌روند، او را نیروی نفرت به پیش می‌راند. او همین است و چه بهتر که فعلا منافع‌مان در یک مسیر قرار گرفته، نه روبروی هم!