خاطرات فوتبالی با انزو شیفو؛ پله کوچک فوتبال بلژیک، از قرارداد با اینتر تا نایب قهرمانی دو فینال جام یوفا
نام انزو شیفو، در میان بزرگان فوتبال بلژیک و اروپا قرار گرفته است زیرا این بازیکن با حضور و درخشش در چهار دوره جامهای جهانی، در یاد بسیاری از فوتبالدوستان قرار گرفته است. او در جام جهانی ۱۹۸۶، نام خود را پس از گلزنی برابر عراق و شوروی که به رتبه چهارم کشورش منتهی شد، مطرح کرد. او در رده باشگاهی برای تیمهای اندرلخت، اینتر، بوردو، اوسر، تورینو و موناکو بازی کرده است.
طرفداری | انزو شیفو (Enzo Scifo) زاده ۱۹ فوریه ۱۹۶۶ در شهر لالوویه بلژیک است. او در پستهای هافبک نفوذی، هافبک مرکزی و هافبک چپ بازی میکند. هر دو پدربزرگ انزو، ایتالیایی بودند و برای کار در معادن سنت واست، راهی بلژیک شدند تا پس از استقرار و تمکن مالی، خانوادههای خود را نیز به این کشور بیاورند. پدر انزو نیز همانند پدربزرگهایش، معدنچی بود و با سختترین روش ممکن، معاش خانواده را تأمین میکرد. از همین رو بود که انزو در جستجوی راهی سادهتر برای کسب درآمد بود و با یادگیری فوتبال، این مهم را در زندگیاش به دست آورد. او فوتبال را از باشگاه شهرش یعنی RAA لوویروا شروع کرد و در سال ۱۹۸۲، با مهارتهای خارقالعاده خود، توجه مدیران استعدادیاب اندرلخت را به خود جلب کرد. شیفو پس از حضور در تیمهای پایه اندرلخت، در سال ۱۹۸۳، با تیم اصلی آنها قرارداد امضا کرد.
نخستین بازی این بازیکن برای تیم اصلی اندرلخت، دیدار برابر بیرشوت در هفته نخست ایرسته کلاسه بلژیک بود. او در ادامه فصل، موفق شد تا در هفته بیستم لیگ، گل حساسی را برابر رقیب اندرلخت یعنی کلاب بروژ، به ثمر برساند. صعود به فینال جام یوفا با همراهی کامل شیفو در مراحل یکچهارم نهایی و نیمه نهایی، اتفاق مهمی در نخستین فصل مشترک این بازیکن و اندرلخت بود. او در دیدار نیمه نهایی برابر ناتینگهام فارست، گل حساسی را به ثمر رساند و نقشی بزرگ در اتفاق بزرگ ورزشی باشگاهش داشت. شیفو در دو بازی رفت و برگشت فینال نیز بازی کرد و پس از تعیین تکلیف قهرمان مسابقات در ضربات پنالتی، سومین ضربه اندرلخت را به گل تبدیل کرد اما نتوانست تا تیمش را به قهرمانی برساند. ۳۳ بازی و شش گل، ماحصل این فصل شیفو در اندرلخت بود. ۴۵ بازی و ۱۷ گل در فصل ۸۵-۱۹۸۴، ۳۷ بازی و هفت گل در فصل ۸۶-۱۹۸۵ و ۴۵ بازی و ۹ گل در فصل ۸۷-۱۹۸۶، ثمره فصول بعدی همکاری انزو با باشگاهش بود. او توانسته بود تا آوازهاش را با گلزنی در مسابقات اروپایی برابر بایرن مونیخ و فیورنتینا و حضوری موفق در رده ملی، به گوش تیمهای بزرگ قاره اروپا برساند. سه قهرمانی در لیگ و یک قهرمانی در جام حذفی بلژیک، حاصل کار شیفو در این باشگاه بود.
او در سال ۱۹۸۷، از بمبهای نقل و انتقالات اروپا بود و در نهایت، توسط اینتر با ۷/۵ میلیارد لیره خریداری شد. جیووانی تراپاتونی، سرمربی وقت اینتر، در دیدار هفته نخست سریآ برابر پسکارا، برای نخستین بار از شیفو بهره برد. شیفو در این فصل موفق شد تا دروازه تیمهای هلاس ورونا (رفت و برگشت)، امپولی و سمپدوریا را در سریآ و تولون پالوسورای فنلاند را در جام یوفا باز کند. ۴۴ بازی، پنج گل و یک پاس گل، آماری نبود که سران نراتزوری را برای خرید بلژیکیشان، به هیجان وادار کند؛ از همین رو بود که شیفو در سال ۱۹۸۸، با ۱.۶۸ میلیارد لیره به بوردو در فرانسه، فروخته شد. با وجود دو بریس برابر اوسر و لانس، تنها فصل همکاری شیفو با بوردو، هنوز تمام پتانسیل او را در خارج از بلژیک، آشکار نکرده بود و این بازیکن را به آمار ۳۰ بازی و هشت گل، اقناع کرد. انتقال به اوسر در سال ۱۹۸۹، فوتبال شیفو را احیا کرد و این بازیکن را به بهترین فرم خود رساند. او در دو فصل همکاری با سفید و آبیها، آمارهای ۴۴ بازی، ۱۶ گل و یک پاس گل در فصل ۹۰-۱۹۸۹ و ۳۷ بازی و ۱۴ گل در فصل ۹۱-۱۹۹۰ را به ثبت رساند. ثبت گلهای متعدد در کنار حرکات ویرانگر تکنیکی، شیفو را به یکی از بهترین بازیکنان خارجی لیگ فوتبال فرانسه تبدیل کرده بود.
تورینو در سال ۱۹۹۱، با مبلغی معادل ۴.۹۵ میلیون یورو موفق شد تا شیفو را به ایتالیا بازگرداند. نخستین بازی این بازیکن برای تورینو در هفته دوم سریآ برابر لاتزیو صورت گرفت. او در سریآ، این بار در حد یک ستاره ظاهر شد و در تیم دوستداشتنی امیلیانو موندونیکو، گلزنی برابر کرمونزه، کالیاری، فوجیا، فیورنتینا، ورونا، جنوا و آتالانتا را در سریآ و بریس برابر ریکیاویک را در جام یوفا، تجربه کرد. صعود مجدد به فینال جام یوفا، بار دیگر منتج به بالای سر بردن یک جام اروپایی توسط این بازیکن نشد. پس از ۴۶ بازی، ۱۱ گل و سه پاس گل در این فصل، شیفو در دومین فصل همکاری خود با تورینو، این باشگاه را به قهرمانی در جام حذفی ایتالیا رساند و در این راه، دو گل برابر باری و لاتزیو و یک پاس گل در دیدار فینال برابر رم را ثبت کرد. شیفو در سریآ نیز برابر تیمهای پایتختنشین گلزنی کرد؛ گل شیفو در دقیقه ۸۸ دیدار با رم، تورینو را به پیروزی شیرین ۴-۵ در این مسابقه رساند. او در فصل موفق دیگری با تورینو، آمار ۴۲ بازی، ۹ گل و سه پاس گل را ثبت کرد اما بدهی مالی باشگاهش در پایان فصل باعث شد تا این ماه عسل، دوامی بیش از دو فصل نداشته باشد و بار دیگر، این هافبک تکنیکی بلژیکی، مجبور به جابهجایی شود.
موناکو با هدایت آرسن ونگر، مقصد بعدی این بازیکن در سال ۱۹۹۳ بود که او را مجدداً به فرانسه کشاند. شیفو در نخستین فصل حضورش در موناکو، این بار در لیگ قهرمانان اروپا، شمایل یک ستاره را داشت و تا مرحله نیمه نهایی آن پیشروی کرد؛ او موفق شد تا در مرحله گروهی، دروازه گالاتاسارای را در دو بازی رفت و برگشت باز کند. شیفو در این فصل، پاس گلهای متعددی را به همتیمیهایش داد تا با آمار ۴۴ بازی، هشت گل و ۱۳ پاس گل، فصل موفق دیگری را در کارنامه خود، داشته باشد. او سه فصل دیگر در موناکو حضور داشت و با مصدومیتهای مختلفی که دست و پنجه با آنها نرم کرد، آمارهای ۱۳ بازی، سه گل و یک پاس گل در فصل ۹۵-۱۹۹۴، ۴۲ بازی و ۱۰ گل در فصل ۹۶-۱۹۹۵ و ۲۳ بازی و پنج گل در فصل ۹۷-۱۹۹۶ را به ثبت رساند. پس از مدتها دوری از موطن، در سال ۱۹۹۷، این بازیکن هوای اندرلخت را کرد و راهی این باشگاه شد. سه فصل حضور این بازیکن در اندرلخت شامل ۳۷ بازی، شش گل و چهار پاس گل در فصل ۹۸-۱۹۹۷، ۳۳ بازی، ۹ گل و چهار پاس گل در فصل ۹۹-۱۹۹۸ و ۲۴ بازی، سه گل و سه پاس گل در فصل ۰۰-۱۹۹۹ میشد. او در این فصول، یک قهرمانی در لیگ و یک قهرمانی در لیگ کاپ بلژیک را به افتخاراتش اضافه کرد. پس از ۱۳ بازی، سه گل و دو پاس گل در فصل ۰۱-۲۰۰۰، به همراه باشگاه شارلوا، شیفو تصمیم گرفت تا در سال ۲۰۰۱، از دنیای فوتبال خداحافظی کند. علت اصلی خداحافظی او در ۳۵ سالگی، آرتروز مزمن اعلام شده بود.
نخستین بازی ملی شیفو برای تیم ملی بلژیک، دیدار برابر مجارستان در سال ۱۹۸۴ بود. او در یورو ۱۹۸۴، نخستین تجربه تورنمنتی خود را در رده ملی با حضور در هر سه بازی ممکن کشورش، به همراه دو پاس گل برابر یوگسلاوی و دانمارک، پشتسر گذاشت. رسیدن به جام جهانی ۱۹۸۶، توانست تا شیفو را در یک ویترین بینالمللی نمایش داده و او را به یک ستاره در فوتبال اروپا تبدیل کند. او پس از گلزنی در مرحله گروهی برابر عراق، دروازه شوروی را در مرحله یکهشتم نهایی باز کرد و سپس، یکی از پنالتیهای جدال مرحله یکچهارم نهایی کشورش برابر اسپانیا را به گل تبدیل کرد تا سهم بزرگی در قرارگیری بلژیک میان چهار قدرت برتر تورنمنت، داشته باشد. او که در دوران نوجوانی به «پله کوچک» مشهور شده بود، در نیمه نهایی جام جهانی ۱۹۸۶ برابر مارادونا قرار گرفت و برابر این فوق ستاره، نمایش درخوری را داشت. بلژیک در پایان جام، پس از شکست برابر آرژانتین و فرانسه به رتبه چهارم رسید. شیفو که پس از این جام به ستاره بلژیک تبدیل شده بود، جام جهانی ۱۹۹۰ را با تجربه بیشتری آغاز کرد؛ پس از پاس گل برابر کره جنوبی، این بازیکن در دومین بازی مرحله گروهی، با گل از راه دور خود به اروگوئه، بار دیگر به تیتر اخبارهای مرتبط با جام جهانی تبدیل شد. شیفو در جام ۱۹۹۰، تا مرحله یکهشتم نهایی پیشروی کرد. چهار بازی در جام جهانی ۱۹۹۴ با یک پاس گل و جام جهانی ۱۹۹۸ با دو بازی و یک پاس گل، تجارب بعدی شیفو در مهمترین آوردگاه فوتبالی جهان بود. او با حضور در چهار دوره جام جهانی، نامش را به لیست بازیکنان مهم این تورنمنت تبدیل کرد. سومین بازی مرحله گروهی جام جهانی ۱۹۹۸ برابر کره جنوبی، آخرین بازی ملی شیفو برای تیم ملی بلژیک بود. او با ۸۴ بازی ملی، ۱۸ گل و ۱۴ پاس گل، ماجراجویی خود در تیم ملی بلژیک را به پایان رساند. تعادل در بازی با توپ، دید عالی، هوش تاکتیکی و ایجاد موقعیت، از جمله ویژگیهای مثبت فنی شیفو بود که او را به یکی از بهترینهای فوتبال اروپا تبدیل کرده بود. با وجود تمام نکات مثبت فنی، این بازیکن به دلیل سبک فانتزی خود، توسط سرمربیانش مورد انتقاد قرار میگرفت. او پس از پایان دوره بازی خود، به عنوان سرمربی در چند باشگاه بلژیکی فعالیت کرد.
از سری خاطرات فوتبالی
- فابریتزیو راوانلی؛ «پَر سفید» یوونتوس و لاتزیو با شادی گل پیراهن به سر
- برنارد لاما؛ از یورو ۱۹۹۶ با مدل موی «Man Bun» تا درخشش در پاری سن ژرمن و لقب «گربه»
- ژولین فوبر، خرید عجیب رئال مادرید؛ از چرت در سانتیاگو برنابئو تا نخستین «۱۰» پس از زیدان
- آرشیو تمامی مطالب این دسته
کریم باقری همچنان از ارلینگ هالند بهتر است
بدشانسی بزرگ برای فوق ستاره تیم ملی فوتبال ایران
پادشاه فوتبال مدرن: رکورد اعجابانگیز فرانسه
افسوس تمام نشدنی اسطوره ایتالیا ؛ آن پنالتی نحس
پیشنهاد رسمی منچسترسیتی به اندرلخت برای مدافع اسپانیایی
مهدوی کیا خطاب به رویترز : آمریکا از تیم ۹۸ بسیار قویتر است
