بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان
پارس فوتبال را در تلگرام دنبال کنید برای عضویت کلیک کنید »»

پسران حرف گوش کنِ “کی روش ” در باشگاه های ما یقه می گیرند ؛ همه به دستور او خفقان گرفته اند؟

هنر بی‌بدیل در مربیگری کی روش

نویسنده : خبرگزاری فوتبال ایران
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۹ دی ۱۳۹۶ | ۷:۱۹
تیم ملی ایران - فیفا - کارلوس ‌کی روش - كی‌ روش - تیم ملی - كی روش - كی‌روش - کی‌ روش - کی‌روش - کی روش - کارلوس کی روش - محمد تقوی - وینفرد شفر - عبدالصمد ابراهیمی - علی کریمی - فدراسیون - تیم استقلال - امیر عابدزاده - جهانگیر کوثری

بازیکنانی که در تمرینات تیم خود تا مرز مشت و لگد پیش می‌روند و لحظاتی از تمرین را به یک فیلم اکشن تبدیل می‌کنند، وقتی به تیم ملی می‌رسند برای سلام و علیک با کی‌روش هم معذب هستند.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

بازیکنانی که در باشگاه‌های ما یقه می‌گیرند، اعتراض می‌کنند، بابت پرداخت نشدن حق و حقوق و پاداش‌ها تحصن و اعتصاب می‌کنند، وقتی به تیم ملی می‌رسند تبدیل به پسران حرف گوش کن کی روش می‌شوند.

صدا از کسی بلند نمی‌شود. همه چنان مطیع و رام می‌شوند که گویی آنها پیش از این در هیچ تیمی توپ نزده‌اند. به نظر شما عجیب نیست؟

ما می‌گوییم واقعاً نیست. آنها وجاهت و کاریزمای سرمربی تیم ملی را قبول دارند و حتی زمانی که او تیم را تمرین نمی‌دهد چنان از مزایای تمرین در PEC تعریف می‌کنند که مربیان باشگاهی هم به حرف می‌آیند.

این انسجام درون‌تیمی و حمایت همه‌جانبه بازیکنان از کجا نشأت می‌گیرد؟ کی‌روش فقط به ۱۱ نفر در زمین بازی می‌دهد و مابقی یا نیمکت‌نشین هستند یا در ادامه کار خط می‌خورند و شانسی برای حضور در جام جهانی‌ ندارند اما حتی اخراجی‌هایی که هرگز در زمان کی‌روش دعوت نشدند، کادر ایرانی تیم ملی که رفت و صدایی از آن بلند نشد و… هیچ‌کدام درباره تیم ملی حرف نمی‌زنند.

بازیکنانی که در تمرینات تیم خود تا مرز مشت و لگد پیش می‌روند و لحظاتی از تمرین را به یک فیلم اکشن تبدیل می‌کنند، وقتی به تیم ملی می‌رسند برای سلام و علیک با کی‌روش هم معذب هستند.

آیا کی روش همه مصاحبه‌ها را تنظیم می‌کند؟ آیا فرمان دوستی و محبت صادر می‌کند؟ آیا همه بازیکنان به دستور او خفقان می‌گیرند؟

کی روش قابلیت ایجاد انسجام و وحدت را در تیم ملی دارد و بازیکنانی که خودشان می‌دانند شانسی برای حضور در تیم ملی ندارند یا به ندرت به بازی گرفته می‌شوند هم برای او همه کار می‌کنند. آیا این یک هنر بی‌بدیل در مربیگری نیست؟

خبر ورزشی