بالا
ورود به حساب کاربری
ثبت نام کنید
ارسال این مطلب برای دوستان
پارس فوتبال را در تلگرام دنبال کنید برای عضویت کلیک کنید »»

" بهانه ی جام جهانی" آفتی که به جان پرسپولیس افتاد

از یک سوراخ دو بار گزیده شدن،با بهانه “جام جهانی”!

نویسنده : ParsFootball Multimedia News
تعداد نظرات کاربران : ۰ نظر
تاریخ انتشار : شنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۶ | ۱۲:۳۷
پرسپولیس

سرنوشت احمد نورالهی و امید عالیشاه و سروش رفیعی برای رسیدن به جام جهانی چون رویای دروازه بانی در وضعیت روحی روانی و فنی بیرانوند است که بخواهد چون زنده یاد ناصر حجازی پیشنهاد از یک تیم بزرگ بین المللی داشته باشد.

خبرگزاری فوتبال ایران پارس فوتبال دات کام :

نمی دانم مسئولین فوتبال کشورمان در هر رده مدیریتی و کادر فنی و بازیکن که باشند تا چه حد با مقوله مثل های ادبیات فارسی آشنا هستند اما بی گمان اگر مثل هایی چون ” از یک سوراخ دو بار گزیده شدن ” و یا ” مار گزیده از ریسمان سیاه و سپید می ترسد ” می دانستند شاید فوتبال ما امروز تا این حد در زیر خط آماتوریزم دست و پا نمی زد. نگاهی به نمونه هایی از این رفتارها در پرسپولیس بیاندازیم تا مسئله بیشتر روشن شود:

۱/ سال گذشته به ناگهان احمد نورالهی و امید عالیشاه در تعطیلات میان فصل تصمیم گرفتند که از تحصیل انصراف بدهند و به خدمت سربازی بروند تا به قول خودشان بتوانند به جام جهانی بروند! همه سرنوشت این دو را خوب می دانند.

۲/ باشگاه در فصل پیش بعلت میل شدید سروش رفیعی او را به تیم آورد اما برای یک نیم فصل قرار داد می بندد! و جالب اینجا است که این بازیکن هم جام جهانی را بهانه قرار داد و اعلام کرد که می خواهد در تیم ملی ایران در جام جهانی باشد و راهی الخورقطر شد و حالا مازاد این تیم است.

۳/ عجیب ترین اتفاق اینجا است که یک بار دیگر بازیکنی چون بیرانوند از همان ترفند به باشگاه ضربه می زند و جالب اینجا است که کادر فنی تیم به نقل از مربی دروازه بان های پرسپولیس می گوید یک ماه است که خبر از این ماجرا داشته است و علی رغم ضعف های آشکار بیرانوند در بازی های قبل از دربی و بازی با سایپا باز به او بازی می دادند.

می پرسیم در کدام سیستم آماتوریزم یک مدیریت به این راحتی چندین بار یک اشتباه می کند؟ در کجای دنیا قوانین به این مضحکی برای انتقال بازیکن به باشگاه دیگر وجود دارد که یک بازیکن می تواند در دانشگاهی که خدا می داند چه نوع دانشگاهی است ثبت نام می کنند بعد هم دلش می خواهد انصراف می دهد و راهی تنها یک تیم می شود؟

سرنوشت احمد نورالهی و امید عالیشاه و سروش رفیعی برای رسیدن به جام جهانی چون رویای دروازه بانی در وضعیت روحی روانی و فنی بیرانوند است که بخواهد چون زنده یاد ناصر حجازی پیشنهاد از یک تیم بزرگ بین المللی داشته باشد.

چرا چنین پدیده هائی در یک باشگاه تکرار می شوند؟ یک باشگاه چند بار باید چوب قرار دادهای بی معنی خود را بخورد؟ براستی عبرت گیری هم اگر بود باید پس از قضیه طارمی و رفیعی و عالیشاه و نور الهی گرفته می شد اما…

براستی چگونه با افکار نادرست می توان امید به موفقیت داشت؟

تورج عاطف-خبرگزاری پارس فوتبال

x